maneo
Apariencia
| maneo | |
| pronunciación (AFI) | [maˈneo] |
| silabación | ma-ne-o |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | e.o |
Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de manear.
| maneo | |
| clásico (AFI) | /ˈma.ne.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈma.ne.o/ |
| silabación | ma-ne-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | a.ne.oː, a.ne.o |
Etimología
[editar]Del protoitálico *m(o)n-ē-, y este del protoindoeuropeo *mn-eh₁- ('permanecer').[1] Compárese el sánscrito मन्यते (mányate), el griego antiguo μένω (ménō, 'permanecer') y el armenio antiguo մնամ (mnam, "quedarse, esperar").[1]
→ moneō
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Permanecer, quedarse (en un lugar).[2]
- 2
- Quedarse quieto o firme.[2]
- 3
- Alojarse, hospedarse, quedarse.[2]
- 4
- Dicho de cosas: estar situado.[2]
- 5
- Permanecer paciente, tener paciencia, esperar.[2]
- 6
- Transitivo: esperar (a alguien, su llegada, etc.).[2]
- 7
- Esperar que suceda (un evento, una suerte, etc., inminente), aguardar (por).[2]
- 8
- Permanecer (en cierto estado o condición), mantenerse, perseverar, conservarse.[2]
- 9
- Permanecer firme o constante, persistir (en una acción, actitud, etc.).[2]
- 10
- Dicho de cosas: permanecer intacto, aguantar, resistir.[2]
- 11
- Dicho de personas: permanecer con vida, sobrevivir.[2]
- 12
- Dicho de cosas abstractas: permanecer existiendo, durar, persistir.[2]
- 13
- Dicho de leyes, prácticas, acuerdos, etc.: permanecer vigente, permanecer en uso.[2]
- 14
- Dicho de principios, etc.: permanecer fijo, ser inamovible.[2]
- 15
- Quedar como un resto (cuando se quita algo), ser residuo, sobrar.[2]
Conjugación
[editar]Conjugación de maneō, manēre, mānsī, mānsum (segunda conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | manēre, mānsisse | |||||
| Infinitivo pasivo | manērī | |||||
| Participio activo | manēns, mānsūrus | |||||
| Participio pasivo | manendus, mānsus | |||||
| Gerundio | manendī, manendō, manendum | |||||
| Supino | mānsum, mānsū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego maneō | tū manēs | is, ea, id manet | nōs manēmus | vōs manētis | eī, eae, ea manent |
| Pretérito imperfecto | ego manēbam | tū manēbās | is, ea, id manēbat | nōs manēbāmus | vōs manēbātis | eī, eae, ea manēbant |
| Futuro | ego manēbō | tū manēbis | is, ea, id manēbit | nōs manēbimus | vōs manēbitis | eī, eae, ea manēbunt |
| Pretérito perfecto | ego mānsī | tū mānsistī | is, ea, id mānsit | nōs mānsimus | vōs mānsistis | eī, eae, ea mānsērunt, mānsēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego mānseram | tū mānserās | is, ea, id mānserat | nōs mānserāmus | vōs mānserātis | eī, eae, ea mānserant |
| Futuro perfecto | ego mānserō | tū mānseris | is, ea, id mānserit | nōs mānserimus | vōs mānseritis | eī, eae, ea mānserint |
| Presente pasivo | ego maneor | tū manēris, manēre | is, ea, id manētur | nōs manēmur | vōs manēminī | eī, eae, ea manentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego manēbar | tū manēbāris, manēbāre | is, ea, id manēbātur | nōs manēbāmur | vōs manēbāminī | eī, eae, ea manēbantur |
| Futuro pasivo | ego manēbor | tū manēberis, manēbere | is, ea, id manēbitur | nōs manēbimur | vōs manēbiminī | eī, eae, ea manēbuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego maneam | ut tū maneās | ut is, ut ea, ut id maneat | ut nōs maneāmus | ut vōs maneātis | ut eī, ut eae, ut ea maneant |
| Pretérito imperfecto | ut ego manērem | ut tū manērēs | ut is, ut ea, ut id manēret | ut nōs manērēmus | ut vōs manērētis | ut eī, ut eae, ut ea manērent |
| Pretérito perfecto | ut ego mānserim | ut tū mānserīs | ut is, ut ea, ut id mānserit | ut nōs mānserīmus | ut vōs mānserītis | ut eī, ut eae, ut ea mānserint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego mānsissem | ut tū mānsissēs | ut is, ut ea, ut id mānsisset | ut nōs mānsissēmus | ut vōs mānsissētis | ut eī, ut eae, ut ea mānsissent |
| Presente pasivo | ut ego manear | ut tū maneāris, maneāre | ut is, ut ea, ut id maneātur | ut nōs maneāmur | ut vōs maneāminī | ut eī, ut eae, ut ea maneantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego manērer | ut tū manērēris, manērēre | ut is, ut ea, ut id manērētur | ut nōs manērēmur | ut vōs manērēminī | ut eī, ut eae, ut ea manērentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) manē | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) manēte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) manētō | (is, ea, id) manētō | ― ― | (vōs) manētōte | (eī, eae, ea) manentō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) manēre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) manēminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) manētor | (is, ea, id) manētor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) manentor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||