peto

 Entradas similares:  petó, petto

Español

peto
pronunciación (AFI)	[ˈpet̪o]
silabación	pe-to
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rima	e.to

Etimología 1

Del latín pectus ('pecho').

Sustantivo masculino

peto ¦ plural: petos

1

Pantalón con tirantes que cubre también el pecho.

2

Dorsal o pieza que cubre el pecho.

Véase también

• Wikipedia tiene un artículo sobre peto.

Traducciones

Traducciones [▲▼]

• Inglés: breastplate ^(en)

Finés

peto
pronunciación (AFI)	[ˈpe̞t̪o̞]
silabación	pe-to
longitud silábica	bisílaba
rima	eto

Etimología 1

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo

1

Fiera.

• Uso: también en sentido figurado

Declinación

Declinación de peto  tipo: Kotus type 1*F valo, t-d gradation [▲▼]

	Singular	Plural
Nominativo	peto	pedot
Genitivo	pedon	petojen
Partitivo	petoa	petoja
Inesivo	pedossa	pedoissa
Esivo	petona	petoina
Elativo	pedosta	pedoista
Ilativo	petoon	petoihin
Adesivo	pedolla	pedoilla
Adlativo	pedolle	pedoille
Abesivo	pedotta	pedoitta
Traslativo	pedoksi	pedoiksi
Instructivo		pedoin
Comitativo		petoineen

Latín

peto
clásico (AFI)	/ˈpe.toː/
eclesiástico (AFI)	/ˈpe.to/
silabación	pe-tō
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rimas	e.to, e.toː

Etimología 1

Del protoitálico *pet-e-/*pet-o-, y este del protoindoeuropeo *pt-(e)i- ('volar'). Compárese el hitita pattai/patti ("volar", "correr", "escapar"), el sánscrito पतति (pátati) ("volar", "caer"), el griego antiguo πέτομαι (pétomai, 'volar') y el prusiano antiguo udpata ("caer", "ser infiel").

Verbo transitivo

1

Intentar llegar a, dirigirse a o hacia.

2

Atacar.

• Sinónimos: appugnō, oppugnō

3

Acercarse a.

4

Proponerse, obtener, buscar.

5

Solicitar, pedir.

6

Exigir, reclamar, demandar judicialmente.

Conjugación

Conjugación de petō, petere, petīvī, petītum  (tercera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	petere, petīvisse, petiisse
Infinitivo pasivo	petī
Participio activo	petēns, petītūrus
Participio pasivo	petendus, petītus
Gerundio	petendī, petendō, petendum
Supino	petītum, petītū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego petō	tū petis	is, ea, id petit	nōs petimus	vōs petitis	eī, eae, ea petunt
Pretérito imperfecto	ego petēbam	tū petēbās	is, ea, id petēbat	nōs petēbāmus	vōs petēbātis	eī, eae, ea petēbant
Futuro	ego petam	tū petēs	is, ea, id petēt	nōs petēmus	vōs petētis	eī, eae, ea petent
Pretérito perfecto	ego petīvī, petiī	tū petīvistī, petiistī	is, ea, id petīvit, petiit	nōs petīvimus, petiimus	vōs petīvistis, petiistis	eī, eae, ea petīvērunt, petiērunt, petīvēre, petiēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego petīveram, petieram	tū petīverās, petierās	is, ea, id petīverat, petierat	nōs petīverāmus, petierāmus	vōs petīverātis, petierātis	eī, eae, ea petīverant, petierant
Futuro perfecto	ego petīverō, petierō	tū petīveris, petieris	is, ea, id petīverit, petierit	nōs petīverimus, petierimus	vōs petīveritis, petieritis	eī, eae, ea petīverint, petierint
Presente pasivo	ego petor	tū peteris, petere	is, ea, id petitur	nōs petimur	vōs petiminī	eī, eae, ea petuntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego petēbar	tū petēbāris, petēbāre	is, ea, id petēbātur	nōs petēbāmur	vōs petēbāminī	eī, eae, ea petēbantur
Futuro pasivo	ego petar	tū petēris, petēre	is, ea, id petētur	nōs petēmur	vōs petēminī	eī, eae, ea petentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego petam	ut tū petās	ut is, ut ea, ut id petat	ut nōs petāmus	ut vōs petātis	ut eī, ut eae, ut ea petant
Pretérito imperfecto	ut ego peterem	ut tū peterēs	ut is, ut ea, ut id peteret	ut nōs peterēmus	ut vōs peterētis	ut eī, ut eae, ut ea peterent
Pretérito perfecto	ut ego petīverim, petierim	ut tū petīverīs, petierīs	ut is, ut ea, ut id petīverit, petierit	ut nōs petīverīmus, petierīmus	ut vōs petīverītis, petierītis	ut eī, ut eae, ut ea petīverint, petierint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego petīvissem, petiissem	ut tū petīvissēs, petiissēs	ut is, ut ea, ut id petīvisset, petiisset	ut nōs petīvissēmus, petiissēmus	ut vōs petīvissētis, petiissētis	ut eī, ut eae, ut ea petīvissent, petiissent
Presente pasivo	ut ego petar	ut tū petāris, petāre	ut is, ut ea, ut id petātur	ut nōs petāmur	ut vōs petāminī	ut eī, ut eae, ut ea petantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego peterer	ut tū peterēris, peterēre	ut is, ut ea, ut id peterētur	ut nōs peterēmur	ut vōs peterēminī	ut eī, ut eae, ut ea peterentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) pete	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) petite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) petitō	(is, ea, id) petitō	― ―	(vōs) petitōte	(eī, eae, ea) petuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) petere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) petiminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) petitor	(is, ea, id) petitor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) petuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad