Ir al contenido

signo

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  signó
signo
pronunciación (AFI) [ˈsiɣ̞no]
silabación sig-no
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima ig.no

Etimología 1

[editar]

Del latín signum.

Sustantivo masculino

[editar]

signo¦plural: signos

1
Señal, indicio.
2
Cosa que evoca o representa a otra.
3
Carácter empleado en la escritura.
4
Carácter con que se escribe la música.
5 Matemáticas
Señal de cálculo para indicar la naturaleza de las cantidades.
6 Astrología
Cada una de las doce divisiones del Zodíaco.
7
Destino, hado.
8 Lingüística
Signo lingüístico: Asociación arbitraria entre un significante y un significado y que constituye la unidad mínima de la lengua.
9
Algo característico.

Locuciones

[editar]
Locuciones con signo []

Información adicional

[editar]

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de signar.
signo
clásico (AFI) /ˈsig.no/
eclesiástico (AFI) /ˈsiɲ.ɲo/
silabación sig-no
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas ig.no, iɲ.ɲo

Etimología 1

[editar]

De signum.

Verbo transitivo

[editar]
1
Marcar, señalar.
2
Marcar con un signo distintivo, sellar.
3
Acuñar.
4
Indicar, designar.
5
Distinguir, percibir diferencias.
  • Uso: literario

Conjugación

[editar]
Conjugación de signō, signāre, signāvī, signātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo signāre, signāvisse
Infinitivo pasivo signārī
Participio activo signāns, signātūrus
Participio pasivo signandus, signātus
Gerundio signandī, signandō, signandum
Supino signātum, signātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egosignō signās is, ea, idsignat nōssignāmus vōssignātis eī, eae, easignant
Pretérito imperfecto egosignābam signābās is, ea, idsignābat nōssignābāmus vōssignābātis eī, eae, easignābant
Futuro egosignābō signābis is, ea, idsignābit nōssignābimus vōssignābitis eī, eae, easignābunt
Pretérito perfecto egosignāvī signāvistī is, ea, idsignāvit nōssignāvimus vōssignāvistis eī, eae, easignāvērunt, signāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egosignāveram signāverās is, ea, idsignāverat nōssignāverāmus vōssignāverātis eī, eae, easignāverant
Futuro perfecto egosignāverō signāveris is, ea, idsignāverit nōssignāverimus vōssignāveritis eī, eae, easignāverint
Presente pasivo egosignor signāris, signāre is, ea, idsignātur nōssignāmur vōssignāminī eī, eae, easignantur
Pretérito imperfecto pasivo egosignābar signābāris, signābāre is, ea, idsignābātur nōssignābāmur vōssignābāminī eī, eae, easignābantur
Futuro pasivo egosignābor signāberis, signābere is, ea, idsignābitur nōssignābimur vōssignābiminī eī, eae, easignābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egosignem ut tūsignēs ut is, ut ea, ut idsignet ut nōssignēmus ut vōssignētis ut eī, ut eae, ut easignent
Pretérito imperfecto ut egosignārem ut tūsignārēs ut is, ut ea, ut idsignāret ut nōssignārēmus ut vōssignārētis ut eī, ut eae, ut easignārent
Pretérito perfecto ut egosignāverim ut tūsignāverīs ut is, ut ea, ut idsignāverit ut nōssignāverīmus ut vōssignāverītis ut eī, ut eae, ut easignāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egosignāvissem ut tūsignāvissēs ut is, ut ea, ut idsignāvisset ut nōssignāvissēmus ut vōssignāvissētis ut eī, ut eae, ut easignāvissent
Presente pasivo ut egosigner ut tūsignēris, signēre ut is, ut ea, ut idsignētur ut nōssignēmur ut vōssignēminī ut eī, ut eae, ut easignentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egosignārer ut tūsignārēris, signārēre ut is, ut ea, ut idsignārētur ut nōssignārēmur ut vōssignārēminī ut eī, ut eae, ut easignārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)signā (is, ea, id) (vōs)signāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)signātō (is, ea, id)signātō (vōs)signātōte (eī, eae, ea)signantō
Presente pasivo (tū)signāre (is, ea, id) (vōs)signāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)signātor (is, ea, id)signātor (vōs) (eī, eae, ea)signantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]