efficio
| efficio | |
| clásico (AFI) | /efˈfi.ki.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /efˈfi.t͡ʃi.o/ |
| silabación | ef-fi-ci-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| variantes | ecficiō |
| rimas | i.ki.oː, i.t͡ʃi.o |
Etimología
[editar]Del prefijo ex- (preposición) y faciō, -ere ('hacer').
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Fabricar, hacer, construir, etc.[1]
- 2
- Componer.[1]
- Uso: dícese de discursos, escritos, etc..
- 3
- Hacer una representación de.[1]
- 4
- Hacer ocurrir, causar que ocurra, ocasionar.[1]
- 5
- Hacer brotar, hacer crecer, criar.[1]
- Uso: dícese de plantas.
- 6
- Articular, formular.[1]
- Uso: dícese de palabras, etc..
- 7
- Producir cierto tipo de persona mediante entrenamiento o similar: criar, educar.[1]
- 8
- Hacer naturalmente, formar (un aspecto, rasgo, atributo específico).[1]
- Uso: dícese de cosas.
- 9 Agricultura
- Producir.[1]
- Uso: dícese de plantas, animales, etc..
- 10
- Producir, dar frutos, rendir.[1]
- Uso: dícese de suelos.
- 11
- Constituir, componer, juntar, reunir.[1]
- 12
- Cubrir viajando.[1]
- Uso: dícese de distancias.
- 13
- Completar, vivir.[1]
- Uso: dícese de periodos de la vida de uno.
- 14
- Llegar a cierto tamaño.[1]
- Uso: dícese de plantas.
- 15
- Cumplir, ejecutar, realizar.[1]
- Uso: dícese de promesas, órdenes, empresas, etc..
- 16
- Completar, acabar (algo comenzado).[1]
Conjugación
[editar]Conjugación de efficiō, efficere, effēcī, effectum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | efficere, effēcisse | |||||
| Infinitivo pasivo | efficī | |||||
| Participio activo | efficiēns, effectūrus | |||||
| Participio pasivo | efficiendus, effectus | |||||
| Gerundio | efficiendī, efficiendō, efficiendum | |||||
| Supino | effectum, effectū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego efficiō | tū efficis | is, ea, id efficit | nōs efficimus | vōs efficitis | eī, eae, ea efficiunt |
| Pretérito imperfecto | ego efficiēbam | tū efficiēbās | is, ea, id efficiēbat | nōs efficiēbāmus | vōs efficiēbātis | eī, eae, ea efficiēbant |
| Futuro | ego efficiam | tū efficiēs | is, ea, id efficiēt | nōs efficiēmus | vōs efficiētis | eī, eae, ea efficient |
| Pretérito perfecto | ego effēcī | tū effēcistī | is, ea, id effēcit | nōs effēcimus | vōs effēcistis | eī, eae, ea effēcērunt, effēcēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego effēceram | tū effēcerās | is, ea, id effēcerat | nōs effēcerāmus | vōs effēcerātis | eī, eae, ea effēcerant |
| Futuro perfecto | ego effēcerō | tū effēceris | is, ea, id effēcerit | nōs effēcerimus | vōs effēceritis | eī, eae, ea effēcerint |
| Futuro sigmático† | ego effexō | tū effexis | is, ea, id effexit | nōs effeximus | vōs effexitis | eī, eae, ea effexint |
| Presente pasivo | ego efficior | tū efficeris, efficere | is, ea, id efficitur | nōs efficimur | vōs efficiminī | eī, eae, ea efficiuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego efficiēbar | tū efficiēbāris, efficiēbāre | is, ea, id efficiēbātur | nōs efficiēbāmur | vōs efficiēbāminī | eī, eae, ea efficiēbantur |
| Futuro pasivo | ego efficiar | tū efficiēris, efficiēre | is, ea, id efficiētur | nōs efficiēmur | vōs efficiēminī | eī, eae, ea efficientur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego efficiam | ut tū efficiās | ut is, ut ea, ut id efficiat | ut nōs efficiāmus | ut vōs efficiātis | ut eī, ut eae, ut ea efficiant |
| Pretérito imperfecto | ut ego efficerem | ut tū efficerēs | ut is, ut ea, ut id efficeret | ut nōs efficerēmus | ut vōs efficerētis | ut eī, ut eae, ut ea efficerent |
| Pretérito perfecto | ut ego effēcerim | ut tū effēcerīs | ut is, ut ea, ut id effēcerit | ut nōs effēcerīmus | ut vōs effēcerītis | ut eī, ut eae, ut ea effēcerint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego effēcissem | ut tū effēcissēs | ut is, ut ea, ut id effēcisset | ut nōs effēcissēmus | ut vōs effēcissētis | ut eī, ut eae, ut ea effēcissent |
| Aorista sigmático† | ut ego effexim | ut tū effexīs | ut is, ut ea, ut id effexīt | ut nōs effexīmus | ut vōs effexītis | ut eī, ut eae, ut ea effexint |
| Presente pasivo | ut ego efficiar | ut tū efficiāris, efficiāre | ut is, ut ea, ut id efficiātur | ut nōs efficiāmur | ut vōs efficiāminī | ut eī, ut eae, ut ea efficiantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego efficerer | ut tū efficerēris, efficerēre | ut is, ut ea, ut id efficerētur | ut nōs efficerēmur | ut vōs efficerēminī | ut eī, ut eae, ut ea efficerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) effice | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) efficite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) efficitō | (is, ea, id) efficitō | ― ― | (vōs) efficitōte | (eī, eae, ea) efficiuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) efficere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) efficiminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) efficitor | (is, ea, id) efficitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) efficiuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||