exhortar
Apariencia
| exhortar | |
| pronunciación (AFI) | [eksoɾˈt̪aɾ] |
| silabación | ex-hor-tar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín exhortārī, y este del latín hortor, del latín horior, del protoindoeuropeo *ǵʰer-.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Persuadir con fuerza a alguien, para que haga o deje de hacer algo.
- Ejemplo:
habló conmigo con gravedad para exhortarme a que regresara con mi padre.Daniel Defoe. Robinson Crusoe (1719). Página 25. Editorial: Mestas. 2015.
- Ejemplo:
Locuciones
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de exhortar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | exhortar | haber exhortado | |||||
| Gerundio | exhortando | habiendo exhortado | |||||
| Participio | exhortado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo exhorto | tú exhortas | vos exhortás | él, ella, usted exhorta | nosotros exhortamos | vosotros exhortáis | ustedes, ellos exhortan |
| Pretérito imperfecto | yo exhortaba | tú exhortabas | vos exhortabas | él, ella, usted exhortaba | nosotros exhortábamos | vosotros exhortabais | ustedes, ellos exhortaban |
| Pretérito perfecto | yo exhorté | tú exhortaste | vos exhortaste | él, ella, usted exhortó | nosotros exhortamos | vosotros exhortasteis | ustedes, ellos exhortaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había exhortado | tú habías exhortado | vos habías exhortado | él, ella, usted había exhortado | nosotros habíamos exhortado | vosotros habíais exhortado | ustedes, ellos habían exhortado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he exhortado | tú has exhortado | vos has exhortado | él, ella, usted ha exhortado | nosotros hemos exhortado | vosotros habéis exhortado | ustedes, ellos han exhortado |
| Futuro | yo exhortaré | tú exhortarás | vos exhortarás | él, ella, usted exhortará | nosotros exhortaremos | vosotros exhortaréis | ustedes, ellos exhortarán |
| Futuro compuesto | yo habré exhortado | tú habrás exhortado | vos habrás exhortado | él, ella, usted habrá exhortado | nosotros habremos exhortado | vosotros habréis exhortado | ustedes, ellos habrán exhortado |
| Pretérito anterior† | yo hube exhortado | tú hubiste exhortado | vos hubiste exhortado | él, ella, usted hubo exhortado | nosotros hubimos exhortado | vosotros hubisteis exhortado | ustedes, ellos hubieron exhortado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo exhortaría | tú exhortarías | vos exhortarías | él, ella, usted exhortaría | nosotros exhortaríamos | vosotros exhortaríais | ustedes, ellos exhortarían |
| Condicional compuesto | yo habría exhortado | tú habrías exhortado | vos habrías exhortado | él, ella, usted habría exhortado | nosotros habríamos exhortado | vosotros habríais exhortado | ustedes, ellos habrían exhortado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo exhorte | que tú exhortes | que vos exhortes, exhortés | que él, que ella, que usted exhorte | que nosotros exhortemos | que vosotros exhortéis | que ustedes, que ellos exhorten |
| Pretérito imperfecto | que yo exhortara, exhortase | que tú exhortaras, exhortases | que vos exhortaras, exhortases | que él, que ella, que usted exhortara, exhortase | que nosotros exhortáramos, exhortásemos | que vosotros exhortarais, exhortaseis | que ustedes, que ellos exhortaran, exhortasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya exhortado | que tú hayas exhortado | que vos hayas exhortado | que él, que ella, que usted haya exhortado | que nosotros hayamos exhortado | que vosotros hayáis exhortado | que ustedes, que ellos hayan exhortado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera exhortado, hubiese exhortado | que tú hubieras exhortado, hubieses exhortado | que vos hubieras exhortado, hubieses exhortado | que él, que ella, que usted hubiera exhortado, hubiese exhortado | que nosotros hubiéramos exhortado, hubiésemos exhortado | que vosotros hubierais exhortado, hubieseis exhortado | que ustedes, que ellos hubieran exhortado, hubiesen exhortado |
| Futuro† | que yo exhortare | que tú exhortares | que vos exhortares | que él, que ella, que usted exhortare | que nosotros exhortáremos | que vosotros exhortareis | que ustedes, que ellos exhortaren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere exhortado | que tú hubieres exhortado | que vos hubieres exhortado | que él, que ella, que usted hubiere exhortado | que nosotros hubiéremos exhortado | que vosotros hubiereis exhortado | que ustedes, que ellos hubieren exhortado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) exhorta | (vos) exhortá | (usted) exhorte | (nosotros) exhortemos | (vosotros) exhortad | (ustedes) exhorten |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]| exhortar | |
| central (AFI) | [əɡ.zurˈta] |
| valenciano (AFI) | [eɡ.zoɾˈtaɾ] |
| baleárico (AFI) | [əɡ.zorˈta] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
Etimología 1
[editar]Del latín exhortārī, y este del latín hortor, del latín horior, del protoindoeuropeo *ǵʰer-.
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de exhortar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | exhortar | haver exhortat | ||||
| Gerundio | exhortant | havent exhortat | ||||
| Participio | exhortat | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| jo | tu | ell, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Presente | jo exhorto, exhorte, exhorti, exhort | tu exhortes | ell, ella, vostè exhorta | nosaltres exhortem, exhortam | vosaltres, vós exhorteu, exhortau | ells, elles, vostès exhorten |
| Pretérito imperfecto | jo exhortava | tu exhortaves | ell, ella, vostè exhortava | nosaltres exhortàvem | vosaltres, vós exhortàveu | ells, elles, vostès exhortaven |
| Pretérito perfecto | jo exhortí | tu exhortares | ell, ella, vostè exhortà | nosaltres exhortàrem | vosaltres, vós exhortàreu | ells, elles, vostès exhortaren |
| Pretérito perifrástico | jo vaig exhortar | tu vas exhortar, vares exhortar | ell, ella, vostè va exhortar | nosaltres vem exhortar, vàrem exhortar | vosaltres, vós vau exhortar, vàreu exhortar | ells, elles, vostès van exhortar, varen exhortar |
| Pretérito pluscuamperfecto | jo havia exhortat | tu havies exhortat | ell, ella, vostè havia exhortat | nosaltres havíem exhortat | vosaltres, vós havíeu exhortat | ells, elles, vostès havien exhortat |
| Pretérito perfecto compuesto | jo he exhortat | tu has exhortat | ell, ella, vostè ha exhortat | nosaltres hem exhortat, havem exhortat | vosaltres, vós heu exhortat, haveu exhortat | ells, elles, vostès han exhortat |
| Futuro | jo exhortaré | tu exhortaràs | ell, ella, vostè exhortarà | nosaltres exhortarem | vosaltres, vós exhortareu | ells, elles, vostès exhortaran |
| Futuro compuesto | jo hauré exhortat | tu hauràs exhortat | ell, ella, vostè haurà exhortat | nosaltres haurem exhortat | vosaltres, vós haureu exhortat | ells, elles, vostès hauran exhortat |
| Pretérito anterior† | jo haguí exhortat, vaig haver exhortat | tu hagueres exhortat, vas haver exhortat, vares haver exhortat | ell, ella, vostè hagué exhortat, va haver exhortat | nosaltres haguérem exhortat, vem haver exhortat, vàrem haver exhortat | vosaltres, vós haguéreu exhortat, vau haver exhortat, vàreu haver exhortat | ells, elles, vostès hagueren exhortat, van haver exhortat, varen haver exhortat |
| Modo condicional | ||||||
| jo | tu | ell, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Condicional simple | jo exhortaria | tu exhortaries | ell, ella, vostè exhortaria | nosaltres exhortaríem | vosaltres, vós exhortaríeu | ells, elles, vostès exhortarien |
| Condicional compuesto | jo hauria exhortat, haguera exhortat | tu hauries exhortat, hagueres exhortat | ell, ella, vostè hauria exhortat, haguera exhortat | nosaltres hauríem exhortat, haguérem exhortat | vosaltres, vós hauríeu exhortat, haguéreu exhortat | ells, elles, vostès haurien exhortat, hagueren exhortat |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que jo | que tu | que ell, que ella, que vostè | que nosaltres | que vosaltres, que vós | que ells, que elles, que vostès | |
| Presente | que jo exhorti, exhorte | que tu exhortis, exhortes | que ell, que ella, que vostè exhorti, exhorte | que nosaltres exhortem | que vosaltres, que vós exhorteu | que ells, que elles, que vostès exhortin, exhorten |
| Pretérito imperfecto | que jo exhortés, exhortàs, exhortara | que tu exhortessis, exhortesses, exhortassis, exhortasses, exhortares | que ell, que ella, que vostè exhortés, exhortàs, exhortara | que nosaltres exhortéssim, exhortéssem, exhortàssim, exhortàssem, exhortàrem | que vosaltres, que vós exhortéssiu, exhortésseu, exhortàssiu, exhortàsseu, exhortàreu | que ells, que elles, que vostès exhortessin, exhortessen, exhortassin, exhortassen, exhortaren |
| Pretérito perfecto | que jo hagi exhortat, haja exhortat | que tu hagis exhortat, hages exhortat | que ell, que ella, que vostè hagi exhortat, haja exhortat | que nosaltres hàgim exhortat, hàgem exhortat | que vosaltres, que vós hàgiu exhortat, hàgeu exhortat | que ells, que elles, que vostès hagin exhortat, hagen exhortat |
| Pretérito perifrástico | que jo vagi exhortar, vaja exhortar | que tu vagis exhortar, vages exhortar | que ell, que ella, que vostè vagi exhortar, vaja exhortar | que nosaltres vàgim exhortar, vàgem exhortar | que vosaltres, que vós vàgiu exhortar, vàgeu exhortar | que ells, que elles, que vostès vagin exhortar, vagen exhortar |
| Pretérito pluscuamperfecto | que jo hagués exhortat, haguera exhortat | que tu haguessis exhortat, haguesses exhortat, hagueres exhortat | que ell, que ella, que vostè hagués exhortat, haguera exhortat | que nosaltres haguéssim exhortat, haguéssem exhortat, haguérem exhortat | que vosaltres, que vós haguéssiu exhortat, haguésseu exhortat, haguéreu exhortat | que ells, que elles, que vostès haguessin exhortat, haguessen exhortat, hagueren exhortat |
| Pretérito anterior† | que jo vagi haver exhortat, vaja haver exhortat | que tu vagis haver exhortat, vages haver exhortat | que ell, que ella, que vostè vagi haver exhortat, vaja haver exhortat | que nosaltres vàgim haver exhortat, vàgem haver exhortat | que vosaltres, que vós vàgiu haver exhortat, vàgeu haver exhortat | que ells, que elles, que vostès vagin haver exhortat, vagen haver exhortat |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostè) | (nosaltres) | (vosaltres, vós) | (vostès) | |
| Presente | ― ― | (tu) exhorta | (vostè) exhorti, exhorte | (nosaltres) exhortem | (vosaltres) exhorteu, exhortau | (vostès) exhortin, exhorten |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Información adicional
[editar]- Derivados: exhort, exhortació, exhortatiu, exhortatori
Gallego
[editar]| exhortar | |
| pronunciación (AFI) | [eʃoɾˈt̪aɾ] |
| silabación | ex-hor-tar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín exhortārī, y este del latín hortor, del latín horior, del protoindoeuropeo *ǵʰer-.
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de exhortar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | exhortar | ter exhortado | ||||
| Gerundio | exhortando | tendo exhortado | ||||
| Participio | exhortado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por . eu | por . tu | por . ele, por . ela, por . vostede | por . nós | por . vós | por . vostedes, por . eles, por . elas | |
| Infinitivo simple | por . eu exhortar | por . ti exhortares | por . ele, por . ela, por . vostede exhortar | por . nós exhortarmos | por . vós exhortardes | por . vostedes, por . eles, por . elas exhortaren |
| Infinitivo compuesto | por . eu ter exhortado | por . ti teres exhortado | por . ele, por . ela, por . vostede ter exhortado | por . nós termos exhortado | por . vós terdes exhortado | por . vostedes, por . eles, por . elas teren exhortado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Presente | eu exhorto | ti exhortas | el, el, vostede exhorta | nós exhortamos | vós exhortades | vostedes, eles, elas exhortan |
| Pretérito imperfecto | eu exhortaba | ti exhortabas | el, el, vostede exhortaba | nós exhortabamos | vós exhortabades | vostedes, eles, elas exhortaban |
| Pretérito perfecto | eu exhortei | ti exhortaches | el, el, vostede exhortou | nós exhortamos | vós exhortastes | vostedes, eles, elas exhortaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu exhortara | ti exhortaras | el, el, vostede exhortara | nós exhortaramos | vós exhortarades | vostedes, eles, elas exhortaran |
| Pretérito perfecto compuesto | eu teño exhortado | ti tes exhortado | el, el, vostede ten exhortado | nós temos exhortado | vós tendes exhortado | vostedes, eles, elas teñen exhortado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tiña exhortado | ti tiñas exhortado | el, el, vostede tiña exhortado | nós tiñamos exhortado | vós tiñades exhortado | vostedes, eles, elas tiñan exhortado |
| Futuro | eu exhortarei | ti exhortarás | el, el, vostede exhortará | nós exhortaremos | vós exhortaredes | vostedes, eles, elas exhortarán |
| Futuro compuesto | eu terei exhortado | ti terás exhortado | el, el, vostede terá exhortado | nós teremos exhortado | vós teredes exhortado | vostedes, eles, elas terán exhortado |
| Pretérito anterior† | eu tiven exhortado | ti tiveches exhortado | el, el, vostede tivo exhortado | nós tivemos exhortado | vós tivestes exhortado | vostedes, eles, elas tiveron exhortado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Condicional simple | eu exhortaría | ti exhortarías | el, el, vostede exhortaría | nós exhortariamos | vós exhortariades | vostedes, eles, elas exhortarían |
| Condicional compuesto | eu tería exhortado | ti terías exhortado | el, el, vostede tería exhortado | nós teriamos exhortado | vós teriades exhortado | vostedes, eles, elas terían exhortado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que vostede | que nós | que vós | que vostedes, que eles, que elas | |
| Presente | que eu exhorte | que ti exhortes | que ele, que ela, que vostede exhorte | que nós exhortemos | que vós exhortedes | que vostedes, que eles, que elas exhorten |
| Pretérito imperfecto | que eu exhortase | que ti exhortases | que ele, que ela, que vostede exhortase | que nós exhortásemos | que vós exhortásedes | que vostedes, que eles, que elas exhortasen |
| Pretérito perfecto | que eu teña exhortado | que ti teñas exhortado | que ele, que ela, que vostede teña exhortado | que nós teñamos exhortado | que vós teñades exhortado | que vostedes, que eles, que elas teñan exhortado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivese exhortado | que ti tiveses exhortado | que ele, que ela, que vostede tivese exhortado | que nós tivésemos exhortado | que vós tivésedes exhortado | que vostedes, que eles, que elas tivesen exhortado |
| Futuro† | que eu exhortar | que ti exhortares | que ele, que ela, que vostede exhortar | que nós exhortarmos | que vós exhortardes | que vostedes, que eles, que elas exhortaren |
| Futuro compuesto† | que eu tiver exhortado | que ti tiveres exhortado | que ele, que ela, que vostede tiver exhortado | que nós tivermos exhortado | que vós tiverdes exhortado | que vostedes, que eles, que elas tiveren exhortado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostede) | (nós) | (vós) | (vostedes) | |
| Presente | ― ― | (ti) exhorta | (vostede) exhorte | (nós) exhortemos | (vós) exhortade | (vostedes) exhorten |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Información adicional
[editar]- Derivados: exhortación, exhortativo, exhorto
| exhortar | |
| brasilero (AFI) | /es.oʁˈtaʁ/ |
| europeo (AFI) | /ɨis.uɾˈtaɾ/ |
| silabación | ex-hor-tar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | aɾ, aʁ |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Grafía obsoleta de exortar.
Conjugación
[editar]Conjugación de exhortar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | exhortar | ter exhortado | ||||
| Gerundio | exhortando | tendo exhortado | ||||
| Participio | exhortado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por eu | por tu | por ele, por ela, por você | por nós | por vós | por vocês, por eles, por elas | |
| Infinitivo simple | por eu exhortar | por tu exhortares | por ele, por ela, por você exhortar | por nós exhortarmos | por vós exhortardes | por vocês, por eles, por elas exhortarem |
| Infinitivo compuesto | por eu ter exhortado | por tu teres exhortado | por ele, por ela, por você ter exhortado | por nós termos exhortado | por vós terdes exhortado | por vocês, por eles, por elas terem exhortado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Presente | eu exhorto | tu exhortas | ele, ela, você exhorta | nós exhortamos | vós exhortais | vocês, eles, elas exhortam |
| Pretérito imperfecto | eu exhortava | tu exhortavas | ele, ela, você exhortava | nós exhortávamos | vós exhortáveis | vocês, eles, elas exhortavam |
| Pretérito perfecto | eu exhortei | tu exhortaste | ele, ela, você exhortou | nós exhortamosBR, exhortámosPT | vós exhortastes | vocês, eles, elas exhortaram |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu exhortara | tu exhortaras | ele, ela, você exhortara | nós exhortáramos | vós exhortáreis | vocês, eles, elas exhortaram |
| Pretérito perfecto compuesto | eu tenho exhortado | tu tens exhortado | ele, ela, você tem exhortado | nós temos exhortado | vós tendes exhortado | vocês, eles, elas têm exhortado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tinha exhortado | tu tinhas exhortado | ele, ela, você tinha exhortado | nós tínhamos exhortado | vós tínheis exhortado | vocês, eles, elas tinham exhortado |
| Futuro | eu exhortarei | tu exhortarás | ele, ela, você exhortará | nós exhortaremos | vós exhortareis | vocês, eles, elas exhortarão |
| Futuro compuesto | eu terei exhortado | tu terás exhortado | ele, ela, você terá exhortado | nós teremos exhortado | vós tereis exhortado | vocês, eles, elas terão exhortado |
| Pretérito anterior† | eu tive exhortado | tu tiveste exhortado | ele, ela, você teve exhortado | nós tivemos exhortado | vós tivestes exhortado | vocês, eles, elas tiveram exhortado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Condicional simple | eu exhortaria | tu exhortarias | ele, ela, você exhortaria | nós exhortaríamos | vós exhortaríeis | vocês, eles, elas exhortariam |
| Condicional compuesto | eu teria exhortado | tu terias exhortado | ele, ela, você teria exhortado | nós teríamos exhortado | vós teríeis exhortado | vocês, eles, elas teriam exhortado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que você | que nós | que vós | que vocês, que eles, que elas | |
| Presente | que eu exhorte | que tu exhortes | que ele, que ela, que você exhorte | que nós exhortemos | que vós exhorteis | que vocês, que eles, que elas exhortem |
| Pretérito imperfecto | que eu exhortasse | que tu exhortasses | que ele, que ela, que você exhortasse | que nós exhortássemos | que vós exhortásseis | que vocês, que eles, que elas exhortassem |
| Pretérito perfecto | que eu tenha exhortado | que tu tenhas exhortado | que ele, que ela, que você tenha exhortado | que nós tenhamos exhortado | que vós tenhais exhortado | que vocês, que eles, que elas tenham exhortado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivesse exhortado | que tu tivesses exhortado | que ele, que ela, que você tivesse exhortado | que nós tivéssemos exhortado | que vós tivésseis exhortado | que vocês, que eles, que elas tivessem exhortado |
| Futuro | que eu exhortar | que tu exhortares | que ele, que ela, que você exhortar | que nós exhortarmos | que vós exhortardes | que vocês, que eles, que elas exhortarem |
| Futuro compuesto | que eu tiver exhortado | que tu tiveres exhortado | que ele, que ela, que você tiver exhortado | que nós tivermos exhortado | que vós tiverdes exhortado | que vocês, que eles, que elas tiverem exhortado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (você) | (nós) | (vós) | (vocês) | |
| Presente | ― ― | (tu) exhorta | (você) exhorte | (nós) exhortemos | (vós) exhortai | (vocês) exhortem |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Verbos transitivos
- ES:Verbos
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma amar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- Catalán
- CA:Palabras agudas
- CA:Palabras trisílabas
- CA:Palabras provenientes del latín
- CA:Verbos transitivos
- CA:Verbos
- CA:Verbos regulares
- CA:Verbos del paradigma amar
- CA:Verbos de la primera conjugación
- Gallego
- GL:Palabras agudas
- GL:Palabras trisílabas
- GL:Rimas:aɾ
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Verbos transitivos
- GL:Verbos
- GL:Verbos regulares
- GL:Verbos del paradigma amar
- GL:Verbos de la primera conjugación
- Portugués
- PT:Palabras agudas
- PT:Palabras trisílabas
- PT:Rimas:aɾ
- PT:Rimas:aʁ
- ES:Palabras de etimología sin precisar
- PT:Verbos transitivos
- PT:Verbos
- PT:Grafías obsoletas
- PT:Verbos regulares
- PT:Verbos del paradigma amar
- PT:Verbos de la primera conjugación