exhortar
Apariencia
| exhortar | |
| pronunciación (AFI) | [eksoɾˈt̪aɾ] |
| silabación | ex-hor-tar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín exhortārī, y este del latín hortor, del latín horior, del protoindoeuropeo *ǵʰer-.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Persuadir con fuerza a alguien, para que haga o deje de hacer algo.
- Ejemplo:
habló conmigo con gravedad para exhortarme a que regresara con mi padre.Daniel Defoe. Robinson Crusoe (1719). Página 25. Editorial: Mestas. 2015.
- Ejemplo:
Locuciones
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de exhortar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | exhortar | haber exhortado | |||||
| Gerundio | exhortando | habiendo exhortado | |||||
| Participio | exhortado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo exhorto | tú exhortas | vos exhortás | él, ella, usted exhorta | nosotros exhortamos | vosotros exhortáis | ustedes, ellos exhortan |
| Pretérito imperfecto | yo exhortaba | tú exhortabas | vos exhortabas | él, ella, usted exhortaba | nosotros exhortábamos | vosotros exhortabais | ustedes, ellos exhortaban |
| Pretérito perfecto | yo exhorté | tú exhortaste | vos exhortaste | él, ella, usted exhortó | nosotros exhortamos | vosotros exhortasteis | ustedes, ellos exhortaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había exhortado | tú habías exhortado | vos habías exhortado | él, ella, usted había exhortado | nosotros habíamos exhortado | vosotros habíais exhortado | ustedes, ellos habían exhortado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he exhortado | tú has exhortado | vos has exhortado | él, ella, usted ha exhortado | nosotros hemos exhortado | vosotros habéis exhortado | ustedes, ellos han exhortado |
| Futuro | yo exhortaré | tú exhortarás | vos exhortarás | él, ella, usted exhortará | nosotros exhortaremos | vosotros exhortaréis | ustedes, ellos exhortarán |
| Futuro compuesto | yo habré exhortado | tú habrás exhortado | vos habrás exhortado | él, ella, usted habrá exhortado | nosotros habremos exhortado | vosotros habréis exhortado | ustedes, ellos habrán exhortado |
| Pretérito anterior† | yo hube exhortado | tú hubiste exhortado | vos hubiste exhortado | él, ella, usted hubo exhortado | nosotros hubimos exhortado | vosotros hubisteis exhortado | ustedes, ellos hubieron exhortado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo exhortaría | tú exhortarías | vos exhortarías | él, ella, usted exhortaría | nosotros exhortaríamos | vosotros exhortaríais | ustedes, ellos exhortarían |
| Condicional compuesto | yo habría exhortado | tú habrías exhortado | vos habrías exhortado | él, ella, usted habría exhortado | nosotros habríamos exhortado | vosotros habríais exhortado | ustedes, ellos habrían exhortado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo exhorte | que tú exhortes | que vos exhortes, exhortés | que él, que ella, que usted exhorte | que nosotros exhortemos | que vosotros exhortéis | que ustedes, que ellos exhorten |
| Pretérito imperfecto | que yo exhortara, exhortase | que tú exhortaras, exhortases | que vos exhortaras, exhortases | que él, que ella, que usted exhortara, exhortase | que nosotros exhortáramos, exhortásemos | que vosotros exhortarais, exhortaseis | que ustedes, que ellos exhortaran, exhortasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya exhortado | que tú hayas exhortado | que vos hayas exhortado | que él, que ella, que usted haya exhortado | que nosotros hayamos exhortado | que vosotros hayáis exhortado | que ustedes, que ellos hayan exhortado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera exhortado, hubiese exhortado | que tú hubieras exhortado, hubieses exhortado | que vos hubieras exhortado, hubieses exhortado | que él, que ella, que usted hubiera exhortado, hubiese exhortado | que nosotros hubiéramos exhortado, hubiésemos exhortado | que vosotros hubierais exhortado, hubieseis exhortado | que ustedes, que ellos hubieran exhortado, hubiesen exhortado |
| Futuro† | que yo exhortare | que tú exhortares | que vos exhortares | que él, que ella, que usted exhortare | que nosotros exhortáremos | que vosotros exhortareis | que ustedes, que ellos exhortaren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere exhortado | que tú hubieres exhortado | que vos hubieres exhortado | que él, que ella, que usted hubiere exhortado | que nosotros hubiéremos exhortado | que vosotros hubiereis exhortado | que ustedes, que ellos hubieren exhortado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) exhorta | (vos) exhortá | (usted) exhorte | (nosotros) exhortemos | (vosotros) exhortad | (ustedes) exhorten |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]| exhortar | |
| central (AFI) | [əɡ.zurˈta] |
| valenciano (AFI) | [eɡ.zoɾˈtaɾ] |
| baleárico (AFI) | [əɡ.zorˈta] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
Etimología 1
[editar]Del latín exhortārī, y este del latín hortor, del latín horior, del protoindoeuropeo *ǵʰer-.
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Flexión de exhortarprimera conjugación, regular
| Formes no personals | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Simples | Compostes | ||||||
| Infinitiu | exhortar | haver exhortat | |||||
| Gerundi | exhortant | havent exhortat | |||||
| Participis | exhortat, exhortada, exhortats, exhortades | ||||||
| Formes personals | |||||||
| nombre | singular | plural | |||||
| persona | primera | segona | tercera | primera | segona | tercera | |
| Mode indicatiu | jo | tu | ell | nosaltres | vosaltres | ells | |
| Temps simples |
Present | exhorto / exhorte / exhorti / exhort | exhortes | exhorta | exhortem / exhortam | exhorteu / exhortau | exhorten |
| Pretèrit imperfet | exhortava | exhortaves | exhortava | exhortàvem | exhortàveu | exhortaven | |
| Pretèrit perfet | exhortí | exhortares | exhortà | exhortàrem | exhortàreu | exhortaren | |
| vaig exhortar | vas exhortar | va exhortar | vam exhortar | vau exhortar | van exhortar | ||
| Futur | exhortaré | exhortaràs | exhortarà | exhortarem | exhortareu | exhortaran | |
| Condicional | exhortaria | exhortaries | exhortaria | exhortaríem | exhortaríeu | exhortarien | |
| Temps compostos |
Pretèrit indefinit | he exhortat | has exhortat | ha exhortat | hem exhortat | heu exhortat | han exhortat |
| Pretèrit pluscuamperfet | havia exhortat | havies exhortat | havia exhortat | havíem exhortat | havieu exhortat | havien exhortat | |
| Pretèrit anterior | vaig haver exhortat | vas haver exhortat | va haver exhortat | vam haver exhortat | vau haver exhortat | van haver exhortat | |
| Futur compost | hauré exhortat | hauràs exhortat | haurà exhortat | haurem exhortat | haureu exhortat | hauran exhortat | |
| Condicional compost | hauria exhortat | hauries exhortat | hauria exhortat | hauríem exhortat | hauries exhortat | haurien exhortat | |
| Mode subjuntiu | jo | tu | ell | nosaltres | vosaltres | ells | |
| Temps simples |
Present | exhorti / exhorte | exhortis / exhortes | exhorti / exhorte | exhortem | exhorteu | exhortin / exhorten |
| Pretèrit imperfet | exhortara | exhortares | exhortara | exhortàrem | exhortareu | exhortaren | |
| exhortès | exhortessis | exhortès | exhortèssim | exhortèssiu | exhortessin | ||
| Futur | exhortaré | exhortaràs | exhortarà | exhortarem | exhortareu | exhortaran | |
| Temps compostos |
Pretèrit perfet | hagi exhortat | hagis exhortat | hagi exhortat | haguem exhortat | hagueu exhortat | haguen exhortat |
| Pretèrit pluscuamperfet | haguès exhortat | haguessis exhortat | haguès exhortat | haguèssim exhortat | haguessiu exhortat | haguessin exhortat | |
| haguera exhortat | hagueres exhortat | haguera exhortat | haguèrem exhortat | haguereu exhortat | hagueren exhortat | ||
| Futur compost | hauré exhortat | hauràs exhortat | haurà exhortat | haurem exhortat | haureu exhortat | hauran exhortat | |
| Mode imperatiu | jo | tu | ell | nosaltres | vosaltres | ells | |
| Present | exhorta | exhorti / exhorte | exhortem | exhorteu / exhortau | exhortin / exhorten | ||
Información adicional
[editar]- Derivados: exhort, exhortació, exhortatiu, exhortatori
Gallego
[editar]| exhortar | |
| pronunciación (AFI) | [eʃoɾˈt̪aɾ] |
| silabación | ex-hor-tar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín exhortārī, y este del latín hortor, del latín horior, del protoindoeuropeo *ǵʰer-.
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Información adicional
[editar]- Derivados: exhortación, exhortativo, exhorto
| exhortar | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Grafía obsoleta de exortar.
Conjugación
[editar]Flexión de exhortarprimera conjugación, regular
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Verbos transitivos
- ES:Verbos
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma amar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- Catalán
- CA:Palabras agudas
- CA:Palabras trisílabas
- CA:Palabras provenientes del latín
- CA:Verbos transitivos
- CA:Verbos
- CA:Verbos regulares
- Gallego
- GL:Palabras agudas
- GL:Palabras trisílabas
- GL:Rimas:aɾ
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Verbos transitivos
- GL:Verbos
- GL:Verbos regulares
- GL:Primera conjugación
- Portugués
- PT:Verbos transitivos
- PT:Verbos
- PT:Grafías obsoletas
- PT:Verbos regulares
- PT:Primera conjugación