Ir al contenido

parar

De Wikcionario, el diccionario libre
parar
pronunciación (AFI) [paˈɾaɾ]
silabación pa-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología 1

[editar]

Del latín parāre ('preparar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Detener; evitar el avance, el movimiento o la acción de algo o de alguien.
2
Poner de pie, sobre los pies (y no sentado o acostado).
  • Ámbito: América, Murcia.
  • Uso: se emplea también como pronominal.
3
Prevenir o preparar.[1]
  • Uso: poco usado.
4
Arriesgar dinero u otra cosa de valor a una suerte del juego.[1]
5
Hablando de los perros de caza, mostrarla, suspendiéndose al verla o descubrirla, o con alguna otra señal.[1]
6
Poner a alguien en estado diferente del que tenía.[1]
  • Uso: se emplea también como pronominal.
7 Esgrima
Quitar con la espada el golpe del contrario.[1]
8 Fútbol
Detener o empujar el balón un portero o arquero, evitando que la pelota entre en su arco o portería.
9
Adornar, componer o ataviar una cosa.[1]
  • Uso: anticuado.
10
Ordenar, mandar, disponer.[1]
  • Uso: anticuado.

Verbo intransitivo

[editar]
11
Cesar en el movimiento o en la acción; no pasar adelante en ella; dejar de hacer algo.[1]
  • Uso: se emplea también como pronominal.
12
Hacer huelga o paro; negarse a trabajar en señal de protesta o para defender ciertos derechos laborales.
  • Ámbito: Argentina, Colombia.
13
Ir a dar a un término o llegar al fin.[1]
14
Recaer, venir a estar en dominio o propiedad de alguna cosa, después de otros dueños que la han poseído o por los cuales ha pasado.[1]
15
Reducirse o convertirse una cosa en otra distinta de la que se juzgaba o esperaba.[1]
  • Uso: poco usado.
16
Habitar, hospedarse.[1]
17
Quedarse o permanecer en un lugar durante algún tiempo.
  • Uso: se emplea más en sentido negativo.
18
Consolidar un estatus socioeconómico cómodo.[2]
  • Uso: se emplea también como pronominal.
  • Ámbito: Cuba, Perú, Uruguay.

Locuciones

[editar]
Locuciones con «parar» [▲▼]

Conjugación

[editar]
Conjugación de parar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo parar haber parado
Gerundio parando habiendo parado
Participio parado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo paro tú paras vos parás él, ella, usted para nosotros paramos vosotros paráis ustedes, ellos paran
Pretérito imperfecto yo paraba tú parabas vos parabas él, ella, usted paraba nosotros parábamos vosotros parabais ustedes, ellos paraban
Pretérito perfecto yo paré tú paraste vos paraste él, ella, usted paró nosotros paramos vosotros parasteis ustedes, ellos pararon
Pretérito pluscuamperfecto yo había parado tú habías parado vos habías parado él, ella, usted había parado nosotros habíamos parado vosotros habíais parado ustedes, ellos habían parado
Pretérito perfecto compuesto yo he parado tú has parado vos has parado él, ella, usted ha parado nosotros hemos parado vosotros habéis parado ustedes, ellos han parado
Futuro yo pararé tú pararás vos pararás él, ella, usted parará nosotros pararemos vosotros pararéis ustedes, ellos pararán
Futuro compuesto yo habré parado tú habrás parado vos habrás parado él, ella, usted habrá parado nosotros habremos parado vosotros habréis parado ustedes, ellos habrán parado
Pretérito anterior† yo hube parado tú hubiste parado vos hubiste parado él, ella, usted hubo parado nosotros hubimos parado vosotros hubisteis parado ustedes, ellos hubieron parado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo pararía tú pararías vos pararías él, ella, usted pararía nosotros pararíamos vosotros pararíais ustedes, ellos pararían
Condicional compuesto yo habría parado tú habrías parado vos habrías parado él, ella, usted habría parado nosotros habríamos parado vosotros habríais parado ustedes, ellos habrían parado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo pare que tú pares que vos pares, parés que él, que ella, que usted pare que nosotros paremos que vosotros paréis que ustedes, que ellos paren
Pretérito imperfecto que yo parara, parase que tú pararas, parases que vos pararas, parases que él, que ella, que usted parara, parase que nosotros paráramos, parásemos que vosotros pararais, paraseis que ustedes, que ellos pararan, parasen
Pretérito perfecto que yo haya parado que tú hayas parado que vos hayas parado, hayás parado que él, que ella, que usted haya parado que nosotros hayamos parado que vosotros hayáis parado que ustedes, que ellos hayan parado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera parado, hubiese parado que tú hubieras parado, hubieses parado que vos hubieras parado, hubieses parado que él, que ella, que usted hubiera parado, hubiese parado que nosotros hubiéramos parado, hubiésemos parado que vosotros hubierais parado, hubieseis parado que ustedes, que ellos hubieran parado, hubiesen parado
Futuro† que yo parare que tú parares que vos parares que él, que ella, que usted parare que nosotros paráremos que vosotros parareis que ustedes, que ellos pararen
Futuro compuesto† que yo hubiere parado que tú hubieres parado que vos hubieres parado que él, que ella, que usted hubiere parado que nosotros hubiéremos parado que vosotros hubiereis parado que ustedes, que ellos hubieren parado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) para (vos) pará (usted) pare (nosotros) paremos (vosotros) parad (ustedes) paren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Etimología 2

[editar]

de parar, arriesgar dinero u otra cosa de valor a una suerte del juego.[1]

Sustantivo masculino

[editar]

parar ¦ plural: parares

1
Juego de cartas en que se saca una para los puntos y otra para el banquero, y de ellas gana la primera que hace pareja con las que van saliendo de la baraja.[1]

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Gallego

[editar]
parar
pronunciación (AFI) [paˈɾaɾ]
silabación pa-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo intransitivo

[editar]
1
Parar.[3]

Conjugación

[editar]
Conjugación de parar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo parar ter parado
Gerundio parando tendo parado
Participio parado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu parar por . ti parares por . ele, por . ela, por . vostede parar por . nós pararmos por . vós parardes por . vostedes, por . eles, por . elas pararen
Infinitivo compuesto por . eu ter parado por . ti teres parado por . ele, por . ela, por . vostede ter parado por . nós termos parado por . vós terdes parado por . vostedes, por . eles, por . elas teren parado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu paro ti paras el, el, vostede para nós paramos vós parades vostedes, eles, elas paran
Pretérito imperfecto eu paraba ti parabas el, el, vostede paraba nós parabamos vós parabades vostedes, eles, elas paraban
Pretérito perfecto eu parei ti paraches el, el, vostede parou nós paramos vós parastes vostedes, eles, elas pararon
Pretérito pluscuamperfecto eu parara ti pararas el, el, vostede parara nós pararamos vós pararades vostedes, eles, elas pararan
Pretérito perfecto compuesto eu teño parado ti tes parado el, el, vostede ten parado nós temos parado vós tendes parado vostedes, eles, elas teñen parado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña parado ti tiñas parado el, el, vostede tiña parado nós tiñamos parado vós tiñades parado vostedes, eles, elas tiñan parado
Futuro eu pararei ti pararás el, el, vostede parará nós pararemos vós pararedes vostedes, eles, elas pararán
Futuro compuesto eu terei parado ti terás parado el, el, vostede terá parado nós teremos parado vós teredes parado vostedes, eles, elas terán parado
Pretérito anterior† eu tiven parado ti tiveches parado el, el, vostede tivo parado nós tivemos parado vós tivestes parado vostedes, eles, elas tiveron parado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu pararía ti pararías el, el, vostede pararía nós parariamos vós parariades vostedes, eles, elas pararían
Condicional compuesto eu tería parado ti terías parado el, el, vostede tería parado nós teriamos parado vós teriades parado vostedes, eles, elas terían parado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu pare que ti pares que ele, que ela, que vostede pare que nós paremos que vós paredes que vostedes, que eles, que elas paren
Pretérito imperfecto que eu parase que ti parases que ele, que ela, que vostede parase que nós parásemos que vós parásedes que vostedes, que eles, que elas parasen
Pretérito perfecto que eu teña parado que ti teñas parado que ele, que ela, que vostede teña parado que nós teñamos parado que vós teñades parado que vostedes, que eles, que elas teñan parado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese parado que ti tiveses parado que ele, que ela, que vostede tivese parado que nós tivésemos parado que vós tivésedes parado que vostedes, que eles, que elas tivesen parado
Futuro† que eu parar que ti parares que ele, que ela, que vostede parar que nós pararmos que vós parardes que vostedes, que eles, que elas pararen
Futuro compuesto† que eu tiver parado que ti tiveres parado que ele, que ela, que vostede tiver parado que nós tivermos parado que vós tiverdes parado que vostedes, que eles, que elas tiveren parado
Modo imperativo
― (tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) para (vostede) pare (nós) paremos (vós) parade (vostedes) paren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 «parar» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 761. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
  2. ↑ «parar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.
  3. ↑ «parar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.