Ir al contenido

espantar

De Wikcionario, el diccionario libre
espantar
pronunciación (AFI) [espãn̪ˈt̪aɾ]
silabación es-pan-tar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo espantar ('espantar'), y este del latín vulgar *expaventāre ('aterrorizar'), del latín expavēre. Cognado del catalán espantar, el francés épouvanter, el italiano spaventare, el judeoespañol espantar y el portugués espantar. Compárese el rumano înspăimânta.

Verbo transitivo

[editar]
1
Causar espanto, dar susto, infundir miedo.[1]
2
Ojear, echar de un lugar a una persona o animal.[1]

Locuciones

[editar]

Refranes

[editar]

Conjugación

[editar]
Conjugación de espantarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo espantar haber espantado
Gerundio espantando habiendo espantado
Participio espantado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoespanto espantas vosespantás él, ella, ustedespanta nosotrosespantamos vosotrosespantáis ustedes, ellosespantan
Pretérito imperfecto yoespantaba espantabas vosespantabas él, ella, ustedespantaba nosotrosespantábamos vosotrosespantabais ustedes, ellosespantaban
Pretérito perfecto yoespanté espantaste vosespantaste él, ella, ustedespantó nosotrosespantamos vosotrosespantasteis ustedes, ellosespantaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía espantado habías espantado voshabías espantado él, ella, ustedhabía espantado nosotroshabíamos espantado vosotroshabíais espantado ustedes, elloshabían espantado
Pretérito perfecto compuesto yohe espantado has espantado voshas espantado él, ella, ustedha espantado nosotroshemos espantado vosotroshabéis espantado ustedes, elloshan espantado
Futuro yoespantaré espantarás vosespantarás él, ella, ustedespantará nosotrosespantaremos vosotrosespantaréis ustedes, ellosespantarán
Futuro compuesto yohabré espantado habrás espantado voshabrás espantado él, ella, ustedhabrá espantado nosotroshabremos espantado vosotroshabréis espantado ustedes, elloshabrán espantado
Pretérito anterior yohube espantado hubiste espantado voshubiste espantado él, ella, ustedhubo espantado nosotroshubimos espantado vosotroshubisteis espantado ustedes, elloshubieron espantado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoespantaría espantarías vosespantarías él, ella, ustedespantaría nosotrosespantaríamos vosotrosespantaríais ustedes, ellosespantarían
Condicional compuesto yohabría espantado habrías espantado voshabrías espantado él, ella, ustedhabría espantado nosotroshabríamos espantado vosotroshabríais espantado ustedes, elloshabrían espantado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoespante que túespantes que vosespantes, espantés que él, que ella, que ustedespante que nosotrosespantemos que vosotrosespantéis que ustedes, que ellosespanten
Pretérito imperfecto que yoespantara, espantase que túespantaras, espantases que vosespantaras, espantases que él, que ella, que ustedespantara, espantase que nosotrosespantáramos, espantásemos que vosotrosespantarais, espantaseis que ustedes, que ellosespantaran, espantasen
Pretérito perfecto que yohaya espantado que túhayas espantado que voshayas espantado que él, que ella, que ustedhaya espantado que nosotroshayamos espantado que vosotroshayáis espantado que ustedes, que elloshayan espantado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera espantado, hubiese espantado que túhubieras espantado, hubieses espantado que voshubieras espantado, hubieses espantado que él, que ella, que ustedhubiera espantado, hubiese espantado que nosotroshubiéramos espantado, hubiésemos espantado que vosotroshubierais espantado, hubieseis espantado que ustedes, que elloshubieran espantado, hubiesen espantado
Futuro que yoespantare que túespantares que vosespantares que él, que ella, que ustedespantare que nosotrosespantáremos que vosotrosespantareis que ustedes, que ellosespantaren
Futuro compuesto que yohubiere espantado que túhubieres espantado que voshubieres espantado que él, que ella, que ustedhubiere espantado que nosotroshubiéremos espantado que vosotroshubiereis espantado que ustedes, que elloshubieren espantado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)espanta (vos)espantá (usted)espante (nosotros)espantemos (vosotros)espantad (ustedes)espanten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Asturiano

[editar]
espantar
pronunciación (AFI) [espãn̪ˈt̪aɾ]
silabación es-pan-tar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.

Locuciones

[editar]

Conjugación

[editar]
Conjugación de espantarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo espantar
Gerundio espantando
Participio espantao
Formas personales
Modo indicativo
yo tu él, vusté nós vós ellos
Presente yoespanto tuespantes él, elli, (v)ustéespanta nosotrosespantamos vosotrosespantáis (v)ustedes, ellosespanten
Pretérito imperfecto yoespantaba tuespantabes él, elli, (v)ustéespantaba nosotrosespantábamos, espantábemos vosotrosespantabais, espantabeis (v)ustedes, ellosespantaben
Pretérito perfecto yoespanté tuespantasti, espantesti él, elli, (v)ustéespantó nosotrosespantemos vosotrosespantastis, espantestis (v)ustedes, ellosespantaron
Pretérito pluscuamperfecto yoespantara, espantare tuespantaras, espantares él, elli, (v)ustéespantara, espantare nosotrosespantáramos, espantáremos vosotrosespantarais, espantareis (v)ustedes, ellosespantaran, espantaren
Modo potencial
yo tu él, vusté nos vos ellos
Futuro yoespantaré tuespantarás él, elli, (v)ustéespantará nosotrosespantaremos vosotrosespantaréis (v)ustedes, ellosespantarán
Condicional simple yoespantaría tuespantaríes él, elli, (v)ustéespantaría nosotrosespantaríamos, espantaríemos vosotrosespantaríais, espantaríeis (v)ustedes, ellosespantaríen
Modo subjuntivo
que yo que tu qu'él, que vusté que nos que vos qu'ellos
Presente que yoespante que tuespantas, espantes que él, que elli, (v)ustéespante que nosotrosespantemos que vosotrosespantéis que (v)ustedes, ellosespantan, espanten
Pretérito que yoespantara, espantare que tuespantaras, espantares que él, que elli, (v)ustéespantara, espantare que nosotrosespantáramos, espantáremos que vosotrosespantarais, espantareis que (v)ustedes, ellosespantaran, espantaren
Modo imperativo
(tu) (vusté) (nosotros) (vosotros) (vustedes)
Presente (tu)espanta ((v)usté)espante (nosotros)espantemos (vosotros)espantái ((v)ustedes)espantan, espanten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Castellano antiguo

[editar]
espantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín vulgar *expaventāre ('aterrorizar'), y este del latín expavēre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.
espantar
central (AFI) [əs.pənˈta]
valenciano (AFI) [es.panˈtaɾ]
baleárico (AFI) [əs.pənˈta]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Etimología

[editar]

Del catalán antiguo espantar ('espantar'), y este del latín vulgar *expaventāre ('aterrorizar'), del latín expavēre. Atestiguado desde el siglo XIV.[2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.

Conjugación

[editar]
Conjugación de espantarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo espantar haver espantat
Gerundio espantant havent espantat
Participio espantat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joespanto, espante, espanti, espant tuespantes el, ella, vostèespanta nosaltresespantem, espantam vosaltres, vósespanteu, espantau ells, elles, vostèsespanten
Pretérito imperfecto joespantava tuespantaves el, ella, vostèespantava nosaltresespantàvem vosaltres, vósespantàveu ells, elles, vostèsespantaven
Pretérito perfecto joespantí tuespantares el, ella, vostèespantà nosaltresespantàrem vosaltres, vósespantàreu ells, elles, vostèsespantaren
Pretérito perifrástico jovaig espantat tuvas espantat, vares espantat el, ella, vostèva espantat nosaltresvem espantat, vàrem espantat vosaltres, vósvau espantat, vàreu espantat ells, elles, vostèsvan espantat, varen espantat
Pretérito pluscuamperfecto johavia espantat tuhavies espantat el, ella, vostèhavia espantat nosaltreshavíem espantat vosaltres, vóshavíeu espantat ells, elles, vostèshavien espantat
Pretérito perfecto compuesto johe espantat tuhas espantat el, ella, vostèha espantat nosaltreshem espantat, havem espantat vosaltres, vósheu espantat, haveu espantat ells, elles, vostèshan espantat
Futuro joespantaré tuespantaràs el, ella, vostèespantarà nosaltresespantarem vosaltres, vósespantareu ells, elles, vostèsespantaran
Futuro compuesto johauré espantat tuhubràs espantat el, ella, vostèhaurà espantat nosaltreshaurem espantat vosaltres, vóshaureu espantat ells, elles, vostèshauran espantat
Pretérito anterior johaguí espantat, vaig haver espantat tuhagueres espantat, vas haver espantat, vares haver espantat el, ella, vostèhagué espantat, va haver espantat nosaltreshaguérem espantat, vem haver espantat, vàrem haver espantat vosaltres, vóshaguéreu espantat, vau haver espantat, vàreu haver espantat ells, elles, vostèshagueren espantat, van haver espantat, varen haver espantat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joespantaria tuespantaries el, ella, vostèespantaria nosaltresespantaríem vosaltres, vósespantaríeu ells, elles, vostèsespantarien
Condicional compuesto johauria espantat, haguera espantat tuhauries espantat, hagueres espantat el, ella, vostèhauria espantat, haguera espantat nosaltreshauríem espantat, haguérem espantat vosaltres, vóshauríeu espantat, haguéreu espantat ells, elles, vostèshaurien espantat, hagueren espantat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joespanti, espante que tuespantis, espantes que el, que ella, que vostèespanti, espante que nosaltresespantem que vosaltres, que vósespanteu que ells, que elles, que vostèsespantin, espanten
Pretérito imperfecto que joespantés, espantàs, espantara que tuespantessis, espantesses, espantassis, espantasses, espantares que el, que ella, que vostèespantés, espantàs, espantara que nosaltresespantéssim, espantéssem, espantàssim, espantàssem, espantàrem que vosaltres, que vósespantéssiu, espantésseu, espantàssiu, espantàsseu, espantàreu que ells, que elles, que vostèsespantessin, espantessen, espantassin, espantassen, espantaren
Pretérito perfecto que johagi espantat, haja espantat que tuhagis espantat, hages espantat que el, que ella, que vostèhagi espantat, haja espantat que nosaltreshàgim espantat, hàgem espantat que vosaltres, que vóshàgiu espantat, hàgeu espantat que ells, que elles, que vostèshagin espantat, hagen espantat
Pretérito perifrástico que jovagi espantat, vaja espantat que tuvagis espantat, vages espantat que el, que ella, que vostèvagi espantat, vaja espantat que nosaltresvàgim espantat, vàgem espantat que vosaltres, que vósvàgiu espantat, vàgeu espantat que ells, que elles, que vostèsvagin espantat, vagen espantat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués espantat, haguera espantat que tuhaguessis espantat, haguesses espantat, hagueres espantat que el, que ella, que vostèhagués espantat, haguera espantat que nosaltreshaguéssim espantat, haguéssem espantat, haguérem espantat que vosaltres, que vóshaguéssiu espantat, haguésseu espantat, haguéreu espantat que ells, que elles, que vostèshaguessin espantat, haguessen espantat, hagueren espantat
Pretérito anterior que jovagi haver espantat, vaja haver espantat que tuvagis haver espantat, vages haver espantat que el, que ella, que vostèvagi haver espantat, vaja haver espantat que nosaltresvàgim haver espantat, vàgem haver espantat que vosaltres, que vósvàgiu haver espantat, vàgeu haver espantat que ells, que elles, que vostèsvagin haver espantat, vagen haver espantat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)espanta (vostè)espanti, espante (nosaltres)espantem (vosaltres)espanteu, espantau (vostès)espantin, espanten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Catalán antiguo

[editar]
espantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín vulgar *expaventāre ('aterrorizar'), y este del latín expavēre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.[3]

Galaicoportugués

[editar]
espantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín vulgar *expaventāre ('aterrorizar'), y este del latín expavēre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.[4]

Gallego

[editar]
espantar
pronunciación (AFI) [espan̪ˈt̪aɾ]
silabación es-pan-tar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués espantar ('espantar'), y este del latín vulgar *expaventāre ('aterrorizar'), del latín expavēre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.[5]

Conjugación

[editar]
Conjugación de espantarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo espantar ter espantado
Gerundio espantando tendo espantado
Participio espantado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . euespantar por . tiespantares por . ele, por . ela, por . vostedeespantar por . nósespantarmos por . vósespantardes por . vostedes, por . eles, por . elasespantaren
Infinitivo compuesto por . euter espantado por . titeres espantado por . ele, por . ela, por . vostedeter espantado por . nóstermos espantado por . vósterdes espantado por . vostedes, por . eles, por . elasteren espantado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente euespanto tiespantas el, el, vostedeespanta nósespantamos vósespantades vostedes, eles, elasespantan
Pretérito imperfecto euespantaba tiespantabas el, el, vostedeespantaba nósespantabamos vósespantabades vostedes, eles, elasespantaban
Pretérito perfecto euespantei tiespantaches el, el, vostedeespantou nósespantamos vósespantastes vostedes, eles, elasespantaron
Pretérito pluscuamperfecto euespantara tiespantaras el, el, vostedeespantara nósespantaramos vósespantarades vostedes, eles, elasespantaran
Pretérito perfecto compuesto euteño espantado tites espantado el, el, vostedeten espantado nóstemos espantado vóstendes espantado vostedes, eles, elasteñen espantado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutiña espantado titiñas espantado el, el, vostedetiña espantado nóstiñamos espantado vóstiñades espantado vostedes, eles, elastiñan espantado
Futuro euespantarei tiespantarás el, el, vostedeespantará nósespantaremos vósespantaredes vostedes, eles, elasespantarán
Futuro compuesto euterei espantado titerás espantado el, el, vostedeterá espantado nósteremos espantado vósteredes espantado vostedes, eles, elasterán espantado
Pretérito anterior eutiven espantado titiveches espantado el, el, vostedetivo espantado nóstivemos espantado vóstivestes espantado vostedes, eles, elastiveron espantado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple euespantaría tiespantarías el, el, vostedeespantaría nósespantariamos vósespantariades vostedes, eles, elasespantarían
Condicional compuesto eutería espantado titerías espantado el, el, vostedetería espantado nósteriamos espantado vósteriades espantado vostedes, eles, elasterían espantado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que euespante que tiespantes que ele, que ela, que vostedeespante que nósespantemos que vósespantedes que vostedes, que eles, que elasespanten
Pretérito imperfecto que euespantase que tiespantases que ele, que ela, que vostedeespantase que nósespantásemos que vósespantásedes que vostedes, que eles, que elasespantasen
Pretérito perfecto que euteña espantado que titeñas espantado que ele, que ela, que vostedeteña espantado que nósteñamos espantado que vósteñades espantado que vostedes, que eles, que elasteñan espantado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivese espantado que titiveses espantado que ele, que ela, que vostedetivese espantado que nóstivésemos espantado que vóstivésedes espantado que vostedes, que eles, que elastivesen espantado
Futuro que euespantar que tiespantares que ele, que ela, que vostedeespantar que nósespantarmos que vósespantardes que vostedes, que eles, que elasespantaren
Futuro compuesto que eutiver espantado que titiveres espantado que ele, que ela, que vostedetiver espantado que nóstivermos espantado que vóstiverdes espantado que vostedes, que eles, que elastiveren espantado
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente (ti)espanta (vostede)espante (nós)espantemos (vós)espantade (vostedes)espanten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Judeoespañol

[editar]
espantar
pronunciación falta agregar
grafías alternativas איספאנטאר

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo espantar ('espantar'), y este del latín vulgar *expaventāre ('aterrorizar'), del latín expavēre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.

Occitano

[editar]
espantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.
espantar
brasilero (AFI) /is.pãˈtaʁ/
europeo (AFI) /ɨʃ.pãˈtaɾ/
silabación es-pan-tar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rimas ,

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués espantar ('espantar'), y este del latín vulgar *expaventāre ('aterrorizar'), del latín expavēre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Espantar, atemorizar, infundir miedo.

Conjugación

[editar]
Conjugación de espantarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo espantar ter espantado
Gerundio espantando tendo espantado
Participio espantado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por euespantar por tuespantares por ele, por ela, por vocêespantar por nósespantarmos por vósespantardes por vocês, por eles, por elasespantarem
Infinitivo compuesto por euter espantado por tuteres espantado por ele, por ela, por vocêter espantado por nóstermos espantado por vósterdes espantado por vocês, por eles, por elasterem espantado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente euespanto tuespantas ele, ela, vocêespanta nósespantamos vósespantais vocês, eles, elasespantam
Pretérito imperfecto euespantava tuespantavas ele, ela, vocêespantava nósespantávamos vósespantáveis vocês, eles, elasespantavam
Pretérito perfecto euespantei tuespantaste ele, ela, vocêespantou nósespantamosBR, espantámosPT vósespantastes vocês, eles, elasespantaram
Pretérito pluscuamperfecto euespantara tuespantaras ele, ela, vocêespantara nósespantáramos vósespantáreis vocês, eles, elasespantaram
Pretérito perfecto compuesto eutenho espantado tutens espantado ele, ela, vocêtem espantado nóstemos espantado vóstendes espantado vocês, eles, elastêm espantado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha espantado tutinhas espantado ele, ela, vocêtinha espantado nóstínhamos espantado vóstínheis espantado vocês, eles, elastinham espantado
Futuro euespantarei tuespantarás ele, ela, vocêespantará nósespantaremos vósespantareis vocês, eles, elasespantarão
Futuro compuesto euterei espantado tuterás espantado ele, ela, vocêterá espantado nósteremos espantado vóstereis espantado vocês, eles, elasterão espantado
Pretérito anterior eutive espantado tutiveste espantado ele, ela, vocêteve espantado nóstivemos espantado vóstivestes espantado vocês, eles, elastiveram espantado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple euespantaria tuespantarias ele, ela, vocêespantaria nósespantaríamos vósespantaríeis vocês, eles, elasespantariam
Condicional compuesto euteria espantado tuterias espantado ele, ela, vocêteria espantado nósteríamos espantado vósteríeis espantado vocês, eles, elasteriam espantado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que euespante que tuespantes que ele, que ela, que vocêespante que nósespantemos que vósespanteis que vocês, que eles, que elasespantem
Pretérito imperfecto que euespantasse que tuespantasses que ele, que ela, que vocêespantasse que nósespantássemos que vósespantásseis que vocês, que eles, que elasespantassem
Pretérito perfecto que eutenha espantado que tutenhas espantado que ele, que ela, que vocêtenha espantado que nóstenhamos espantado que vóstenhais espantado que vocês, que eles, que elastenham espantado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse espantado que tutivesses espantado que ele, que ela, que vocêtivesse espantado que nóstivéssemos espantado que vóstivésseis espantado que vocês, que eles, que elastivessem espantado
Futuro que euespantar que tuespantares que ele, que ela, que vocêespantar que nósespantarmos que vósespantardes que vocês, que eles, que elasespantarem
Futuro compuesto que eutiver espantado que tutiveres espantado que ele, que ela, que vocêtiver espantado que nóstivermos espantado que vóstiverdes espantado que vocês, que eles, que elastiverem espantado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)espanta (você)espante (nós)espantemos (vós)espantai (vocês)espantem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 «espantar» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 438. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
  2. «espantar» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  3. «espantar» en Vocabulari de la llengua catalana medieval. Editorial: IEC.
  4. «espantar» en Dicionario de dicionarios do galego medieval.
  5. «espantar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.