consumo
Apariencia
| consumo | |
| pronunciación (AFI) | [kõnˈsumo] |
| silabación | con-su-mo |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | u.mo |
Etimología
[editar]De consumir y el sufijo -o (deverbal).
Sustantivo masculino
[editar]consumo ¦ plural: consumos
Locuciones
[editar]Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de consumir.
- 2
- Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de consumar.
| cōnsūmō | |
| clásico (AFI) | [kõːˈsuː.moː] [kɔnˈsuː.moː] |
Etimología
[editar]Verbo transitivo
[editar]- 1
- Destruir, desgastar, descomponer, consumir (cosas materiales).[3]
Conjugación
[editar]Conjugación de cōnsūmō, cōnsūmere, cōnsūmpsī, cōnsūmptum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | cōnsūmere, cōnsūmpsisse | |||||
| Infinitivo pasivo | cōnsūmī | |||||
| Participio activo | cōnsūmēns, cōnsūmptūrus | |||||
| Participio pasivo | cōnsūmendus, cōnsūmptus | |||||
| Gerundio | cōnsūmendī, cōnsūmendō, cōnsūmendum | |||||
| Supino | cōnsūmptum, cōnsūmptū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego cōnsūmō | tū cōnsūmis | is, ea, id cōnsūmit | nōs cōnsūmimus | vōs cōnsūmitis | eī, eae, ea cōnsūmunt |
| Pretérito imperfecto | ego cōnsūmēbam | tū cōnsūmēbās | is, ea, id cōnsūmēbat | nōs cōnsūmēbāmus | vōs cōnsūmēbātis | eī, eae, ea cōnsūmēbant |
| Futuro | ego cōnsūmam | tū cōnsūmēs | is, ea, id cōnsūmēt | nōs cōnsūmēmus | vōs cōnsūmētis | eī, eae, ea cōnsūment |
| Pretérito perfecto | ego cōnsūmpsī | tū cōnsūmpsistī | is, ea, id cōnsūmpsit | nōs cōnsūmpsimus | vōs cōnsūmpsistis | eī, eae, ea cōnsūmpsērunt, cōnsūmpsēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego cōnsūmpseram | tū cōnsūmpserās | is, ea, id cōnsūmpserat | nōs cōnsūmpserāmus | vōs cōnsūmpserātis | eī, eae, ea cōnsūmpserant |
| Futuro perfecto | ego cōnsūmpserō | tū cōnsūmpseris | is, ea, id cōnsūmpserit | nōs cōnsūmpserimus | vōs cōnsūmpseritis | eī, eae, ea cōnsūmpserint |
| Presente pasivo | ego cōnsūmor | tū cōnsūmeris, cōnsūmere | is, ea, id cōnsūmitur | nōs cōnsūmimur | vōs cōnsūmiminī | eī, eae, ea cōnsūmuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego cōnsūmēbar | tū cōnsūmēbāris, cōnsūmēbāre | is, ea, id cōnsūmēbātur | nōs cōnsūmēbāmur | vōs cōnsūmēbāminī | eī, eae, ea cōnsūmēbantur |
| Futuro pasivo | ego cōnsūmar | tū cōnsūmēris, cōnsūmēre | is, ea, id cōnsūmētur | nōs cōnsūmēmur | vōs cōnsūmēminī | eī, eae, ea cōnsūmentur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego cōnsūmam | ut tū cōnsūmās | ut is, ut ea, ut id cōnsūmat | ut nōs cōnsūmāmus | ut vōs cōnsūmātis | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmant |
| Pretérito imperfecto | ut ego cōnsūmerem | ut tū cōnsūmerēs | ut is, ut ea, ut id cōnsūmeret | ut nōs cōnsūmerēmus | ut vōs cōnsūmerētis | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmerent |
| Pretérito perfecto | ut ego cōnsūmpserim | ut tū cōnsūmpserīs | ut is, ut ea, ut id cōnsūmpserit | ut nōs cōnsūmpserīmus | ut vōs cōnsūmpserītis | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmpserint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego cōnsūmpsissem | ut tū cōnsūmpsissēs | ut is, ut ea, ut id cōnsūmpsisset | ut nōs cōnsūmpsissēmus | ut vōs cōnsūmpsissētis | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmpsissent |
| Presente pasivo | ut ego cōnsūmar | ut tū cōnsūmāris, cōnsūmāre | ut is, ut ea, ut id cōnsūmātur | ut nōs cōnsūmāmur | ut vōs cōnsūmāminī | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego cōnsūmerer | ut tū cōnsūmerēris, cōnsūmerēre | ut is, ut ea, ut id cōnsūmerētur | ut nōs cōnsūmerēmur | ut vōs cōnsūmerēminī | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) cōnsūme | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) cōnsūmite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) cōnsūmitō | (is, ea, id) cōnsūmitō | ― ― | (vōs) cōnsūmitōte | (eī, eae, ea) cōnsūmuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) cōnsūmere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) cōnsūmiminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) cōnsūmitor | (is, ea, id) cōnsūmitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) cōnsūmuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]- 1 2 3 «consumo» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 23.ª ed, Madrid, 2014.
- ↑ «consumo» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 271. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.
Categorías:
- Wikcionario:Desambiguación
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:u.mo
- ES:Palabras con el sufijo -o
- ES:Palabras con el sufijo -o (deverbal)
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Términos anticuados
- ES:Formas verbales en indicativo
- Latín
- LA:Palabras con el prefijo con-
- LA:Verbos transitivos
- LA:Verbos
- LA:Derecho
- LA:Verbos de la tercera conjugación
- LA:Verbos regulares