Ir al contenido

morar

De Wikcionario, el diccionario libre
morar
pronunciación (AFI) [moˈɾaɾ]
silabación mo-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
parónimos dorar, llorar, mirar, molar, moral, morir, orar
rima

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo morar ('vivir'), y este del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, residir, vivir en un lugar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de morarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo morar haber morado
Gerundio morando habiendo morado
Participio morado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yomoro moras vosmorás él, ella, ustedmora nosotrosmoramos vosotrosmoráis ustedes, ellosmoran
Pretérito imperfecto yomoraba morabas vosmorabas él, ella, ustedmoraba nosotrosmorábamos vosotrosmorabais ustedes, ellosmoraban
Pretérito perfecto yomoré moraste vosmoraste él, ella, ustedmoró nosotrosmoramos vosotrosmorasteis ustedes, ellosmoraron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía morado habías morado voshabías morado él, ella, ustedhabía morado nosotroshabíamos morado vosotroshabíais morado ustedes, elloshabían morado
Pretérito perfecto compuesto yohe morado has morado voshas morado él, ella, ustedha morado nosotroshemos morado vosotroshabéis morado ustedes, elloshan morado
Futuro yomoraré morarás vosmorarás él, ella, ustedmorará nosotrosmoraremos vosotrosmoraréis ustedes, ellosmorarán
Futuro compuesto yohabré morado habrás morado voshabrás morado él, ella, ustedhabrá morado nosotroshabremos morado vosotroshabréis morado ustedes, elloshabrán morado
Pretérito anterior yohube morado hubiste morado voshubiste morado él, ella, ustedhubo morado nosotroshubimos morado vosotroshubisteis morado ustedes, elloshubieron morado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yomoraría morarías vosmorarías él, ella, ustedmoraría nosotrosmoraríamos vosotrosmoraríais ustedes, ellosmorarían
Condicional compuesto yohabría morado habrías morado voshabrías morado él, ella, ustedhabría morado nosotroshabríamos morado vosotroshabríais morado ustedes, elloshabrían morado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yomore que túmores que vosmores, morés que él, que ella, que ustedmore que nosotrosmoremos que vosotrosmoréis que ustedes, que ellosmoren
Pretérito imperfecto que yomorara, morase que túmoraras, morases que vosmoraras, morases que él, que ella, que ustedmorara, morase que nosotrosmoráramos, morásemos que vosotrosmorarais, moraseis que ustedes, que ellosmoraran, morasen
Pretérito perfecto que yohaya morado que túhayas morado que voshayas morado que él, que ella, que ustedhaya morado que nosotroshayamos morado que vosotroshayáis morado que ustedes, que elloshayan morado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera morado, hubiese morado que túhubieras morado, hubieses morado que voshubieras morado, hubieses morado que él, que ella, que ustedhubiera morado, hubiese morado que nosotroshubiéramos morado, hubiésemos morado que vosotroshubierais morado, hubieseis morado que ustedes, que elloshubieran morado, hubiesen morado
Futuro que yomorare que túmorares que vosmorares que él, que ella, que ustedmorare que nosotrosmoráremos que vosotrosmorareis que ustedes, que ellosmoraren
Futuro compuesto que yohubiere morado que túhubieres morado que voshubieres morado que él, que ella, que ustedhubiere morado que nosotroshubiéremos morado que vosotroshubiereis morado que ustedes, que elloshubieren morado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)mora (vos)morá (usted)more (nosotros)moremos (vosotros)morad (ustedes)moren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Asturiano

[editar]
morar
pronunciación (AFI) [moˈɾaɾ]
silabación mo-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de morarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo morar
Gerundio morando
Participio morao
Formas personales
Modo indicativo
yo tu él, vusté nós vós ellos
Presente yomoro tumores él, elli, (v)ustémora nosotrosmoramos vosotrosmoráis (v)ustedes, ellosmoren
Pretérito imperfecto yomoraba tumorabes él, elli, (v)ustémoraba nosotrosmorábamos, morábemos vosotrosmorabais, morabeis (v)ustedes, ellosmoraben
Pretérito perfecto yomoré tumorasti, moresti él, elli, (v)ustémoró nosotrosmoremos vosotrosmorastis, morestis (v)ustedes, ellosmoraron
Pretérito pluscuamperfecto yomorara, morare tumoraras, morares él, elli, (v)ustémorara, morare nosotrosmoráramos, moráremos vosotrosmorarais, morareis (v)ustedes, ellosmoraran, moraren
Modo potencial
yo tu él, vusté nos vos ellos
Futuro yomoraré tumorarás él, elli, (v)ustémorará nosotrosmoraremos vosotrosmoraréis (v)ustedes, ellosmorarán
Condicional simple yomoraría tumoraríes él, elli, (v)ustémoraría nosotrosmoraríamos, moraríemos vosotrosmoraríais, moraríeis (v)ustedes, ellosmoraríen
Modo subjuntivo
que yo que tu qu'él, que vusté que nos que vos qu'ellos
Presente que yomore que tumoras, mores que él, que elli, (v)ustémore que nosotrosmoremos que vosotrosmoréis que (v)ustedes, ellosmoran, moren
Pretérito que yomorara, morare que tumoraras, morares que él, que elli, (v)ustémorara, morare que nosotrosmoráramos, moráremos que vosotrosmorarais, morareis que (v)ustedes, ellosmoraran, moraren
Modo imperativo
(tu) (vusté) (nosotros) (vosotros) (vustedes)
Presente (tu)mora ((v)usté)more (nosotros)moremos (vosotros)morái ((v)ustedes)moran, moren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Castellano antiguo

[editar]
morar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).

Galaicoportugués

[editar]
morar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).[2]

Gallego

[editar]
morar
pronunciación (AFI) [moˈɾaɾ]
silabación mo-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués morar ('vivir'), y este del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).

Conjugación

[editar]
Conjugación de morarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo morar ter morado
Gerundio morando tendo morado
Participio morado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eumorar por . timorares por . ele, por . ela, por . vostedemorar por . nósmorarmos por . vósmorardes por . vostedes, por . eles, por . elasmoraren
Infinitivo compuesto por . euter morado por . titeres morado por . ele, por . ela, por . vostedeter morado por . nóstermos morado por . vósterdes morado por . vostedes, por . eles, por . elasteren morado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eumoro timoras el, el, vostedemora nósmoramos vósmorades vostedes, eles, elasmoran
Pretérito imperfecto eumoraba timorabas el, el, vostedemoraba nósmorabamos vósmorabades vostedes, eles, elasmoraban
Pretérito perfecto eumorei timoraches el, el, vostedemorou nósmoramos vósmorastes vostedes, eles, elasmoraron
Pretérito pluscuamperfecto eumorara timoraras el, el, vostedemorara nósmoraramos vósmorarades vostedes, eles, elasmoraran
Pretérito perfecto compuesto euteño morado tites morado el, el, vostedeten morado nóstemos morado vóstendes morado vostedes, eles, elasteñen morado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutiña morado titiñas morado el, el, vostedetiña morado nóstiñamos morado vóstiñades morado vostedes, eles, elastiñan morado
Futuro eumorarei timorarás el, el, vostedemorará nósmoraremos vósmoraredes vostedes, eles, elasmorarán
Futuro compuesto euterei morado titerás morado el, el, vostedeterá morado nósteremos morado vósteredes morado vostedes, eles, elasterán morado
Pretérito anterior eutiven morado titiveches morado el, el, vostedetivo morado nóstivemos morado vóstivestes morado vostedes, eles, elastiveron morado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eumoraría timorarías el, el, vostedemoraría nósmorariamos vósmorariades vostedes, eles, elasmorarían
Condicional compuesto eutería morado titerías morado el, el, vostedetería morado nósteriamos morado vósteriades morado vostedes, eles, elasterían morado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eumore que timores que ele, que ela, que vostedemore que nósmoremos que vósmoredes que vostedes, que eles, que elasmoren
Pretérito imperfecto que eumorase que timorases que ele, que ela, que vostedemorase que nósmorásemos que vósmorásedes que vostedes, que eles, que elasmorasen
Pretérito perfecto que euteña morado que titeñas morado que ele, que ela, que vostedeteña morado que nósteñamos morado que vósteñades morado que vostedes, que eles, que elasteñan morado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivese morado que titiveses morado que ele, que ela, que vostedetivese morado que nóstivésemos morado que vóstivésedes morado que vostedes, que eles, que elastivesen morado
Futuro que eumorar que timorares que ele, que ela, que vostedemorar que nósmorarmos que vósmorardes que vostedes, que eles, que elasmoraren
Futuro compuesto que eutiver morado que titiveres morado que ele, que ela, que vostedetiver morado que nóstivermos morado que vóstiverdes morado que vostedes, que eles, que elastiveren morado
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente (ti)mora (vostede)more (nós)moremos (vós)morade (vostedes)moren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Judeoespañol

[editar]
morar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo morar ('vivir'), y este del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).
morar
brasilero (AFI) /moˈɾaʁ/
europeo (AFI) /muˈɾaɾ/
silabación mo-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
homófonos murar[4]
rimas ,

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués morar ('vivir'), y este del latín morārī ('vaguear').[5]

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).

Conjugación

[editar]
Conjugación de morarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo morar ter morado
Gerundio morando tendo morado
Participio morado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por eumorar por tumorares por ele, por ela, por vocêmorar por nósmorarmos por vósmorardes por vocês, por eles, por elasmorarem
Infinitivo compuesto por euter morado por tuteres morado por ele, por ela, por vocêter morado por nóstermos morado por vósterdes morado por vocês, por eles, por elasterem morado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eumoro tumoras ele, ela, vocêmora nósmoramos vósmorais vocês, eles, elasmoram
Pretérito imperfecto eumorava tumoravas ele, ela, vocêmorava nósmorávamos vósmoráveis vocês, eles, elasmoravam
Pretérito perfecto eumorei tumoraste ele, ela, vocêmorou nósmoramosBR, morámosPT vósmorastes vocês, eles, elasmoraram
Pretérito pluscuamperfecto eumorara tumoraras ele, ela, vocêmorara nósmoráramos vósmoráreis vocês, eles, elasmoraram
Pretérito perfecto compuesto eutenho morado tutens morado ele, ela, vocêtem morado nóstemos morado vóstendes morado vocês, eles, elastêm morado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha morado tutinhas morado ele, ela, vocêtinha morado nóstínhamos morado vóstínheis morado vocês, eles, elastinham morado
Futuro eumorarei tumorarás ele, ela, vocêmorará nósmoraremos vósmorareis vocês, eles, elasmorarão
Futuro compuesto euterei morado tuterás morado ele, ela, vocêterá morado nósteremos morado vóstereis morado vocês, eles, elasterão morado
Pretérito anterior eutive morado tutiveste morado ele, ela, vocêteve morado nóstivemos morado vóstivestes morado vocês, eles, elastiveram morado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eumoraria tumorarias ele, ela, vocêmoraria nósmoraríamos vósmoraríeis vocês, eles, elasmorariam
Condicional compuesto euteria morado tuterias morado ele, ela, vocêteria morado nósteríamos morado vósteríeis morado vocês, eles, elasteriam morado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eumore que tumores que ele, que ela, que vocêmore que nósmoremos que vósmoreis que vocês, que eles, que elasmorem
Pretérito imperfecto que eumorasse que tumorasses que ele, que ela, que vocêmorasse que nósmorássemos que vósmorásseis que vocês, que eles, que elasmorassem
Pretérito perfecto que eutenha morado que tutenhas morado que ele, que ela, que vocêtenha morado que nóstenhamos morado que vóstenhais morado que vocês, que eles, que elastenham morado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse morado que tutivesses morado que ele, que ela, que vocêtivesse morado que nóstivéssemos morado que vóstivésseis morado que vocês, que eles, que elastivessem morado
Futuro que eumorar que tumorares que ele, que ela, que vocêmorar que nósmorarmos que vósmorardes que vocês, que eles, que elasmorarem
Futuro compuesto que eutiver morado que tutiveres morado que ele, que ela, que vocêtiver morado que nóstivermos morado que vóstiverdes morado que vocês, que eles, que elastiverem morado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)mora (você)more (nós)moremos (vós)morai (vocês)morem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Rumano

[editar]
morar
pronunciación (AFI) morár /moˈrar/
silabación mo-rár
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima ar

Etimología

[editar]

Del latín molārium, o alternativamente de moară y -ar.[6] Compárense el arrumano murar y el castellano molero.

Sustantivo masculino

[editar]
1
Molinero.
2
Gusano de la harina.

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de morar(regular) []
Singular Plural
Nom./acc. indefinido sg.morar pl.morari
Gen./dat. indefinido sg.morar pl.morari
Nom./acc. definido sg.morarul pl.morarii
Gen./dat. definido sg.morarului pl.morarilor
Vocativo sg.morarule pl.morarilor

Referencias y notas

[editar]
  1. «morar» en Diccionariu de l’Academia de la Llingua Asturiana. Editorial: Academia de la Llingua Asturiana. Oviedo. ISBN: 9788481682083.
  2. «morar» en Dicionario de dicionarios do galego medieval.
  3. «morar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
  4. Portugal
  5. «morar» en Dicionário online Caldas Aulete.
  6. «morar» en DEX online.