opugnar
Apariencia
| opugnar | |
| pronunciación (AFI) | [opuɣ̞ˈnaɾ] |
| silabación | o-pug-nar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Del latín oppugnāre ('asaltar').
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de opugnar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | opugnar | haber opugnado | |||||
| Gerundio | opugnando | habiendo opugnado | |||||
| Participio | opugnado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo opugno | tú opugnas | vos opugnás | él, ella, usted opugna | nosotros opugnamos | vosotros opugnáis | ustedes, ellos opugnan |
| Pretérito imperfecto | yo opugnaba | tú opugnabas | vos opugnabas | él, ella, usted opugnaba | nosotros opugnábamos | vosotros opugnabais | ustedes, ellos opugnaban |
| Pretérito perfecto | yo opugné | tú opugnaste | vos opugnaste | él, ella, usted opugnó | nosotros opugnamos | vosotros opugnasteis | ustedes, ellos opugnaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había opugnado | tú habías opugnado | vos habías opugnado | él, ella, usted había opugnado | nosotros habíamos opugnado | vosotros habíais opugnado | ustedes, ellos habían opugnado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he opugnado | tú has opugnado | vos has opugnado | él, ella, usted ha opugnado | nosotros hemos opugnado | vosotros habéis opugnado | ustedes, ellos han opugnado |
| Futuro | yo opugnaré | tú opugnarás | vos opugnarás | él, ella, usted opugnará | nosotros opugnaremos | vosotros opugnaréis | ustedes, ellos opugnarán |
| Futuro compuesto | yo habré opugnado | tú habrás opugnado | vos habrás opugnado | él, ella, usted habrá opugnado | nosotros habremos opugnado | vosotros habréis opugnado | ustedes, ellos habrán opugnado |
| Pretérito anterior† | yo hube opugnado | tú hubiste opugnado | vos hubiste opugnado | él, ella, usted hubo opugnado | nosotros hubimos opugnado | vosotros hubisteis opugnado | ustedes, ellos hubieron opugnado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo opugnaría | tú opugnarías | vos opugnarías | él, ella, usted opugnaría | nosotros opugnaríamos | vosotros opugnaríais | ustedes, ellos opugnarían |
| Condicional compuesto | yo habría opugnado | tú habrías opugnado | vos habrías opugnado | él, ella, usted habría opugnado | nosotros habríamos opugnado | vosotros habríais opugnado | ustedes, ellos habrían opugnado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo opugne | que tú opugnes | que vos opugnes, opugnés | que él, que ella, que usted opugne | que nosotros opugnemos | que vosotros opugnéis | que ustedes, que ellos opugnen |
| Pretérito imperfecto | que yo opugnara, opugnase | que tú opugnaras, opugnases | que vos opugnaras, opugnases | que él, que ella, que usted opugnara, opugnase | que nosotros opugnáramos, opugnásemos | que vosotros opugnarais, opugnaseis | que ustedes, que ellos opugnaran, opugnasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya opugnado | que tú hayas opugnado | que vos hayas opugnado | que él, que ella, que usted haya opugnado | que nosotros hayamos opugnado | que vosotros hayáis opugnado | que ustedes, que ellos hayan opugnado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera opugnado, hubiese opugnado | que tú hubieras opugnado, hubieses opugnado | que vos hubieras opugnado, hubieses opugnado | que él, que ella, que usted hubiera opugnado, hubiese opugnado | que nosotros hubiéramos opugnado, hubiésemos opugnado | que vosotros hubierais opugnado, hubieseis opugnado | que ustedes, que ellos hubieran opugnado, hubiesen opugnado |
| Futuro† | que yo opugnare | que tú opugnares | que vos opugnares | que él, que ella, que usted opugnare | que nosotros opugnáremos | que vosotros opugnareis | que ustedes, que ellos opugnaren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere opugnado | que tú hubieres opugnado | que vos hubieres opugnado | que él, que ella, que usted hubiere opugnado | que nosotros hubiéremos opugnado | que vosotros hubiereis opugnado | que ustedes, que ellos hubieren opugnado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) opugna | (vos) opugná | (usted) opugne | (nosotros) opugnemos | (vosotros) opugnad | (ustedes) opugnen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
| opugnar | |
| oriental (AFI) | [u.puŋˈna] |
| noroccidental (AFI) | [o.puŋˈna] |
| Valencia (AFI) | [o.puŋˈnaɾ] |
| homófonos | opugnà |
Etimología
[editar]Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de opugnar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | opugnar | haver opugnat | ||||
| Gerundio | opugnant | havent opugnat | ||||
| Participio | opugnat | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Presente | jo opugno, opugne, opugni, opugn | tu opugnes | el, ella, vostè opugna | nosaltres opugnem, opugnam | vosaltres, vós opugneu, opugnau | ells, elles, vostès opugnen |
| Pretérito imperfecto | jo opugnava | tu opugnaves | el, ella, vostè opugnava | nosaltres opugnàvem | vosaltres, vós opugnàveu | ells, elles, vostès opugnaven |
| Pretérito perfecto | jo opugní | tu opugnares | el, ella, vostè opugnà | nosaltres opugnàrem | vosaltres, vós opugnàreu | ells, elles, vostès opugnaren |
| Pretérito perifrástico | jo vaig opugnat | tu vas opugnat, vares opugnat | el, ella, vostè va opugnat | nosaltres vem opugnat, vàrem opugnat | vosaltres, vós vau opugnat, vàreu opugnat | ells, elles, vostès van opugnat, varen opugnat |
| Pretérito pluscuamperfecto | jo havia opugnat | tu havies opugnat | el, ella, vostè havia opugnat | nosaltres havíem opugnat | vosaltres, vós havíeu opugnat | ells, elles, vostès havien opugnat |
| Pretérito perfecto compuesto | jo he opugnat | tu has opugnat | el, ella, vostè ha opugnat | nosaltres hem opugnat, havem opugnat | vosaltres, vós heu opugnat, haveu opugnat | ells, elles, vostès han opugnat |
| Futuro | jo opugnaré | tu opugnaràs | el, ella, vostè opugnarà | nosaltres opugnarem | vosaltres, vós opugnareu | ells, elles, vostès opugnaran |
| Futuro compuesto | jo hauré opugnat | tu hubràs opugnat | el, ella, vostè haurà opugnat | nosaltres haurem opugnat | vosaltres, vós haureu opugnat | ells, elles, vostès hauran opugnat |
| Pretérito anterior† | jo haguí opugnat, vaig haver opugnat | tu hagueres opugnat, vas haver opugnat, vares haver opugnat | el, ella, vostè hagué opugnat, va haver opugnat | nosaltres haguérem opugnat, vem haver opugnat, vàrem haver opugnat | vosaltres, vós haguéreu opugnat, vau haver opugnat, vàreu haver opugnat | ells, elles, vostès hagueren opugnat, van haver opugnat, varen haver opugnat |
| Modo condicional | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Condicional simple | jo opugnaria | tu opugnaries | el, ella, vostè opugnaria | nosaltres opugnaríem | vosaltres, vós opugnaríeu | ells, elles, vostès opugnarien |
| Condicional compuesto | jo hauria opugnat, haguera opugnat | tu hauries opugnat, hagueres opugnat | el, ella, vostè hauria opugnat, haguera opugnat | nosaltres hauríem opugnat, haguérem opugnat | vosaltres, vós hauríeu opugnat, haguéreu opugnat | ells, elles, vostès haurien opugnat, hagueren opugnat |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que jo | que tu | que el, que ella, que vostè | que nosaltres | que vosaltres, que vós | que ells, que elles, que vostès | |
| Presente | que jo opugni, opugne | que tu opugnis, opugnes | que el, que ella, que vostè opugni, opugne | que nosaltres opugnem | que vosaltres, que vós opugneu | que ells, que elles, que vostès opugnin, opugnen |
| Pretérito imperfecto | que jo opugnés, opugnàs, opugnara | que tu opugnessis, opugnesses, opugnassis, opugnasses, opugnares | que el, que ella, que vostè opugnés, opugnàs, opugnara | que nosaltres opugnéssim, opugnéssem, opugnàssim, opugnàssem, opugnàrem | que vosaltres, que vós opugnéssiu, opugnésseu, opugnàssiu, opugnàsseu, opugnàreu | que ells, que elles, que vostès opugnessin, opugnessen, opugnassin, opugnassen, opugnaren |
| Pretérito perfecto | que jo hagi opugnat, haja opugnat | que tu hagis opugnat, hages opugnat | que el, que ella, que vostè hagi opugnat, haja opugnat | que nosaltres hàgim opugnat, hàgem opugnat | que vosaltres, que vós hàgiu opugnat, hàgeu opugnat | que ells, que elles, que vostès hagin opugnat, hagen opugnat |
| Pretérito perifrástico | que jo vagi opugnat, vaja opugnat | que tu vagis opugnat, vages opugnat | que el, que ella, que vostè vagi opugnat, vaja opugnat | que nosaltres vàgim opugnat, vàgem opugnat | que vosaltres, que vós vàgiu opugnat, vàgeu opugnat | que ells, que elles, que vostès vagin opugnat, vagen opugnat |
| Pretérito pluscuamperfecto | que jo hagués opugnat, haguera opugnat | que tu haguessis opugnat, haguesses opugnat, hagueres opugnat | que el, que ella, que vostè hagués opugnat, haguera opugnat | que nosaltres haguéssim opugnat, haguéssem opugnat, haguérem opugnat | que vosaltres, que vós haguéssiu opugnat, haguésseu opugnat, haguéreu opugnat | que ells, que elles, que vostès haguessin opugnat, haguessen opugnat, hagueren opugnat |
| Pretérito anterior† | que jo vagi haver opugnat, vaja haver opugnat | que tu vagis haver opugnat, vages haver opugnat | que el, que ella, que vostè vagi haver opugnat, vaja haver opugnat | que nosaltres vàgim haver opugnat, vàgem haver opugnat | que vosaltres, que vós vàgiu haver opugnat, vàgeu haver opugnat | que ells, que elles, que vostès vagin haver opugnat, vagen haver opugnat |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostè) | (nosaltres) | (vosaltres, vós) | (vostès) | |
| Presente | ― ― | (tu) opugna | (vostè) opugni, opugne | (nosaltres) opugnem | (vosaltres) opugneu, opugnau | (vostès) opugnin, opugnen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Gallego
[editar]| opugnar | |
| no gheadante (AFI) | [opuɣ̞ˈnaɾ] |
| gheadante (AFI) | [opuħˈnaɾ] |
| silabación | o-pug-nar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Del latín oppugnāre ('asaltar').
Verbo transitivo
[editar]- 2
- Oponerse a.
Conjugación
[editar]Conjugación de opugnar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | opugnar | ter opugnado | ||||
| Gerundio | opugnando | tendo opugnado | ||||
| Participio | opugnado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por . eu | por . tu | por . ele, por . ela, por . vostede | por . nós | por . vós | por . vostedes, por . eles, por . elas | |
| Infinitivo simple | por . eu opugnar | por . ti opugnares | por . ele, por . ela, por . vostede opugnar | por . nós opugnarmos | por . vós opugnardes | por . vostedes, por . eles, por . elas opugnaren |
| Infinitivo compuesto | por . eu ter opugnado | por . ti teres opugnado | por . ele, por . ela, por . vostede ter opugnado | por . nós termos opugnado | por . vós terdes opugnado | por . vostedes, por . eles, por . elas teren opugnado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Presente | eu opugno | ti opugnas | el, el, vostede opugna | nós opugnamos | vós opugnades | vostedes, eles, elas opugnan |
| Pretérito imperfecto | eu opugnaba | ti opugnabas | el, el, vostede opugnaba | nós opugnabamos | vós opugnabades | vostedes, eles, elas opugnaban |
| Pretérito perfecto | eu opugnei | ti opugnaches | el, el, vostede opugnou | nós opugnamos | vós opugnastes | vostedes, eles, elas opugnaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu opugnara | ti opugnaras | el, el, vostede opugnara | nós opugnaramos | vós opugnarades | vostedes, eles, elas opugnaran |
| Pretérito perfecto compuesto | eu teño opugnado | ti tes opugnado | el, el, vostede ten opugnado | nós temos opugnado | vós tendes opugnado | vostedes, eles, elas teñen opugnado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tiña opugnado | ti tiñas opugnado | el, el, vostede tiña opugnado | nós tiñamos opugnado | vós tiñades opugnado | vostedes, eles, elas tiñan opugnado |
| Futuro | eu opugnarei | ti opugnarás | el, el, vostede opugnará | nós opugnaremos | vós opugnaredes | vostedes, eles, elas opugnarán |
| Futuro compuesto | eu terei opugnado | ti terás opugnado | el, el, vostede terá opugnado | nós teremos opugnado | vós teredes opugnado | vostedes, eles, elas terán opugnado |
| Pretérito anterior† | eu tiven opugnado | ti tiveches opugnado | el, el, vostede tivo opugnado | nós tivemos opugnado | vós tivestes opugnado | vostedes, eles, elas tiveron opugnado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Condicional simple | eu opugnaría | ti opugnarías | el, el, vostede opugnaría | nós opugnariamos | vós opugnariades | vostedes, eles, elas opugnarían |
| Condicional compuesto | eu tería opugnado | ti terías opugnado | el, el, vostede tería opugnado | nós teriamos opugnado | vós teriades opugnado | vostedes, eles, elas terían opugnado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que vostede | que nós | que vós | que vostedes, que eles, que elas | |
| Presente | que eu opugne | que ti opugnes | que ele, que ela, que vostede opugne | que nós opugnemos | que vós opugnedes | que vostedes, que eles, que elas opugnen |
| Pretérito imperfecto | que eu opugnase | que ti opugnases | que ele, que ela, que vostede opugnase | que nós opugnásemos | que vós opugnásedes | que vostedes, que eles, que elas opugnasen |
| Pretérito perfecto | que eu teña opugnado | que ti teñas opugnado | que ele, que ela, que vostede teña opugnado | que nós teñamos opugnado | que vós teñades opugnado | que vostedes, que eles, que elas teñan opugnado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivese opugnado | que ti tiveses opugnado | que ele, que ela, que vostede tivese opugnado | que nós tivésemos opugnado | que vós tivésedes opugnado | que vostedes, que eles, que elas tivesen opugnado |
| Futuro† | que eu opugnar | que ti opugnares | que ele, que ela, que vostede opugnar | que nós opugnarmos | que vós opugnardes | que vostedes, que eles, que elas opugnaren |
| Futuro compuesto† | que eu tiver opugnado | que ti tiveres opugnado | que ele, que ela, que vostede tiver opugnado | que nós tivermos opugnado | que vós tiverdes opugnado | que vostedes, que eles, que elas tiveren opugnado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostede) | (nós) | (vós) | (vostedes) | |
| Presente | ― ― | (ti) opugna | (vostede) opugne | (nós) opugnemos | (vós) opugnade | (vostedes) opugnen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
| opugnar | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del latín oppugnāre ('asaltar').
Verbo transitivo
[editar]- 2
- Oponerse a.
Conjugación
[editar]Conjugación de opugnar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | opugnar | ter opugnado | ||||
| Gerundio | opugnando | tendo opugnado | ||||
| Participio | opugnado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por . eu | por . tu | por . ele, por . ela, por . você | por . nós | por . vós | por . vocês, por . eles, por . elas | |
| Infinitivo simple | por . eu opugnar | por . tu opugnares | por . ele, por . ela, por . você opugnar | por . nós opugnarmos | por . vós opugnardes | por . vocês, por . eles, por . elas opugnarem |
| Infinitivo compuesto | por . eu ter opugnado | por . tu teres opugnado | por . ele, por . ela, por . você ter opugnado | por . nós termos opugnado | por . vós terdes opugnado | por . vocês, por . eles, por . elas terem opugnado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Presente | eu opugno | tu opugnas | ele, ela, você opugna | nós opugnamos | vós opugnais | vocês, eles, elas opugnam |
| Pretérito imperfecto | eu opugnava | tu opugnavas | ele, ela, você opugnava | nós opugnávamos | vós opugnáveis | vocês, eles, elas opugnavam |
| Pretérito perfecto | eu opugnei | tu opugnaste | ele, ela, você opugnou | nós opugnamosBR, opugnámosPT | vós opugnastes | vocês, eles, elas opugnaram |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu opugnara | tu opugnaras | ele, ela, você opugnara | nós opugnáramos | vós opugnáreis | vocês, eles, elas opugnaram |
| Pretérito perfecto compuesto | eu tenho opugnado | tu tens opugnado | ele, ela, você tem opugnado | nós temos opugnado | vós tendes opugnado | vocês, eles, elas têm opugnado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tinha opugnado | tu tinhas opugnado | ele, ela, você tinha opugnado | nós tínhamos opugnado | vós tínheis opugnado | vocês, eles, elas tinham opugnado |
| Futuro | eu opugnarei | tu opugnarás | ele, ela, você opugnará | nós opugnaremos | vós opugnareis | vocês, eles, elas opugnarão |
| Futuro compuesto | eu terei opugnado | tu terás opugnado | ele, ela, você terá opugnado | nós teremos opugnado | vós tereis opugnado | vocês, eles, elas terão opugnado |
| Pretérito anterior† | eu tive opugnado | tu tiveste opugnado | ele, ela, você teve opugnado | nós tivemos opugnado | vós tivestes opugnado | vocês, eles, elas tiveram opugnado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Condicional simple | eu opugnaria | tu opugnarias | ele, ela, você opugnaria | nós opugnaríamos | vós opugnaríeis | vocês, eles, elas opugnariam |
| Condicional compuesto | eu teria opugnado | tu terias opugnado | ele, ela, você teria opugnado | nós teríamos opugnado | vós teríeis opugnado | vocês, eles, elas teriam opugnado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que você | que nós | que vós | que vocês, que eles, que elas | |
| Presente | que eu opugne | que tu opugnes | que ele, que ela, que você opugne | que nós opugnemos | que vós opugneis | que vocês, que eles, que elas opugnem |
| Pretérito imperfecto | que eu opugnasse | que tu opugnasses | que ele, que ela, que você opugnasse | que nós opugnássemos | que vós opugnásseis | que vocês, que eles, que elas opugnassem |
| Pretérito perfecto | que eu tenha opugnado | que tu tenhas opugnado | que ele, que ela, que você tenha opugnado | que nós tenhamos opugnado | que vós tenhais opugnado | que vocês, que eles, que elas tenham opugnado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivesse opugnado | que tu tivesses opugnado | que ele, que ela, que você tivesse opugnado | que nós tivéssemos opugnado | que vós tivésseis opugnado | que vocês, que eles, que elas tivessem opugnado |
| Futuro† | que eu opugnar | que tu opugnares | que ele, que ela, que você opugnar | que nós opugnarmos | que vós opugnardes | que vocês, que eles, que elas opugnarem |
| Futuro compuesto† | que eu tiver opugnado | que tu tiveres opugnado | que ele, que ela, que você tiver opugnado | que nós tivermos opugnado | que vós tiverdes opugnado | que vocês, que eles, que elas tiverem opugnado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (você) | (nós) | (vós) | (vocês) | |
| Presente | ― ― | (tu) opugna | (você) opugne | (nós) opugnemos | (vós) opugnai | (vocês) opugnem |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Verbos transitivos
- ES:Verbos
- ES:Términos en sentido figurado
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma amar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- Catalán
- CA:Palabras provenientes del latín
- CA:Verbos transitivos
- CA:Verbos
- CA:Términos en sentido figurado
- CA:Verbos regulares
- CA:Verbos del paradigma amar
- CA:Verbos de la primera conjugación
- Gallego
- GL:Palabras agudas
- GL:Palabras trisílabas
- GL:Rimas:aɾ
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Verbos transitivos
- GL:Verbos
- GL:Términos en sentido figurado
- GL:Verbos regulares
- GL:Verbos del paradigma amar
- GL:Verbos de la primera conjugación
- Portugués
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Verbos transitivos
- PT:Verbos
- PT:Términos en sentido figurado
- PT:Verbos regulares
- PT:Verbos del paradigma amar
- PT:Verbos de la primera conjugación