inculcar
Apariencia
| inculcar | |
| pronunciación (AFI) | [ĩŋkulˈkaɾ] |
| silabación | in-cul-car |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Verbo transitivo
[editar]- 1
- Apretar o presionar una cosa contra otra.[1]
- Uso: se emplea también como pronominal: inculcarse.
- 2
- Manifestar con repetida insistencia algo, para que se quede en la memoria de alguien.[1]
Conjugación
[editar]Conjugación de inculcar paradigma: complicar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | inculcar | haber inculcado | |||||
| Gerundio | inculcando | habiendo inculcado | |||||
| Participio | inculcado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo inculco | tú inculcas | vos inculcás | él, ella, usted inculca | nosotros inculcamos | vosotros inculcáis | ustedes, ellos inculcan |
| Pretérito imperfecto | yo inculcaba | tú inculcabas | vos inculcabas | él, ella, usted inculcaba | nosotros inculcábamos | vosotros inculcabais | ustedes, ellos inculcaban |
| Pretérito perfecto | yo inculqué | tú inculcaste | vos inculcaste | él, ella, usted inculcó | nosotros inculcamos | vosotros inculcasteis | ustedes, ellos inculcaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había inculcado | tú habías inculcado | vos habías inculcado | él, ella, usted había inculcado | nosotros habíamos inculcado | vosotros habíais inculcado | ustedes, ellos habían inculcado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he inculcado | tú has inculcado | vos has inculcado | él, ella, usted ha inculcado | nosotros hemos inculcado | vosotros habéis inculcado | ustedes, ellos han inculcado |
| Futuro | yo inculcaré | tú inculcarás | vos inculcarás | él, ella, usted inculcará | nosotros inculcaremos | vosotros inculcaréis | ustedes, ellos inculcarán |
| Futuro compuesto | yo habré inculcado | tú habrás inculcado | vos habrás inculcado | él, ella, usted habrá inculcado | nosotros habremos inculcado | vosotros habréis inculcado | ustedes, ellos habrán inculcado |
| Pretérito anterior† | yo hube inculcado | tú hubiste inculcado | vos hubiste inculcado | él, ella, usted hubo inculcado | nosotros hubimos inculcado | vosotros hubisteis inculcado | ustedes, ellos hubieron inculcado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo inculcaría | tú inculcarías | vos inculcarías | él, ella, usted inculcaría | nosotros inculcaríamos | vosotros inculcaríais | ustedes, ellos inculcarían |
| Condicional compuesto | yo habría inculcado | tú habrías inculcado | vos habrías inculcado | él, ella, usted habría inculcado | nosotros habríamos inculcado | vosotros habríais inculcado | ustedes, ellos habrían inculcado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo inculque | que tú inculques | que vos inculques, inculqués | que él, que ella, que usted inculque | que nosotros inculquemos | que vosotros inculquéis | que ustedes, que ellos inculquen |
| Pretérito imperfecto | que yo inculcara, inculcase | que tú inculcaras, inculcases | que vos inculcaras, inculcases | que él, que ella, que usted inculcara, inculcase | que nosotros inculcáramos, inculcásemos | que vosotros inculcarais, inculcaseis | que ustedes, que ellos inculcaran, inculcasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya inculcado | que tú hayas inculcado | que vos hayas inculcado | que él, que ella, que usted haya inculcado | que nosotros hayamos inculcado | que vosotros hayáis inculcado | que ustedes, que ellos hayan inculcado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera inculcado, hubiese inculcado | que tú hubieras inculcado, hubieses inculcado | que vos hubieras inculcado, hubieses inculcado | que él, que ella, que usted hubiera inculcado, hubiese inculcado | que nosotros hubiéramos inculcado, hubiésemos inculcado | que vosotros hubierais inculcado, hubieseis inculcado | que ustedes, que ellos hubieran inculcado, hubiesen inculcado |
| Futuro† | que yo inculcare | que tú inculcares | que vos inculcares | que él, que ella, que usted inculcare | que nosotros inculcáremos | que vosotros inculcareis | que ustedes, que ellos inculcaren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere inculcado | que tú hubieres inculcado | que vos hubieres inculcado | que él, que ella, que usted hubiere inculcado | que nosotros hubiéremos inculcado | que vosotros hubiereis inculcado | que ustedes, que ellos hubieren inculcado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) inculca | (vos) inculcá | (usted) inculque | (nosotros) inculquemos | (vosotros) inculcad | (ustedes) inculquen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]- inculcarse (obstinarse, poco usado).
Traducciones
[editar]Asturiano
[editar]| inculcar | |
| pronunciación (AFI) | [ĩŋkulˈkaɾ] |
| silabación | in-cul-car |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Del latín inculcāre.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Inculcar.
Conjugación
[editar]Conjugación de inculcar paradigma: complicar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | inculcar | ||||||
| Gerundio | inculcando | ||||||
| Participio | inculcao | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tu | él, vusté | nós | vós | ellos | ||
| Presente | yo inculco | tu inculques | él, elli, (v)usté inculca | nosotros inculcamos | vosotros inculcáis | (v)ustedes, ellos inculquen | |
| Pretérito imperfecto | yo inculcaba | tu inculcabes | él, elli, (v)usté inculcaba | nosotros inculcábamos, inculcábemos | vosotros inculcabais, inculcabeis | (v)ustedes, ellos inculcaben | |
| Pretérito perfecto | yo inculqué | tu inculcasti, inculquesti | él, elli, (v)usté inculcó | nosotros inculquemos | vosotros inculcastis, inculquestis | (v)ustedes, ellos inculcaron | |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo inculcara, inculcare | tu inculcaras, inculcares | él, elli, (v)usté inculcara, inculcare | nosotros inculcáramos, inculcáremos | vosotros inculcarais, inculcareis | (v)ustedes, ellos inculcaran, inculcaren | |
| Modo potencial | |||||||
| yo | tu | él, vusté | nos | vos | ellos | ||
| Futuro | yo inculcaré | tu inculcarás | él, elli, (v)usté inculcará | nosotros inculcaremos | vosotros inculcaréis | (v)ustedes, ellos inculcarán | |
| Condicional simple | yo inculcaría | tu inculcaríes | él, elli, (v)usté inculcaría | nosotros inculcaríamos, inculcaríemos | vosotros inculcaríais, inculcaríeis | (v)ustedes, ellos inculcaríen | |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tu | qu'él, que vusté | que nos | que vos | qu'ellos | ||
| Presente | que yo inculque | que tu inculcas, inculques | que él, que elli, (v)usté inculque | que nosotros inculquemos | que vosotros inculquéis | que (v)ustedes, ellos inculcan, inculquen | |
| Pretérito | que yo inculcara, inculcare | que tu inculcaras, inculcares | que él, que elli, (v)usté inculcara, inculcare | que nosotros inculcáramos, inculcáremos | que vosotros inculcarais, inculcareis | que (v)ustedes, ellos inculcaran, inculcaren | |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tu) | (vusté) | (nosotros) | (vosotros) | (vustedes) | ||
| Presente | ― ― | (tu) inculca | ((v)usté) inculque | (nosotros) inculquemos | (vosotros) inculcái | ((v)ustedes) inculcan, inculquen | |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
| inculcar | |
| pronunciación (AFI) | [iŋ.kuɫˈka] [iŋ.kuɫˈkaɾ] |
| homófonos | inculcà |
Etimología
[editar]Del latín inculcāre.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Inculcar.
Conjugación
[editar]Conjugación de inculcar paradigma: educar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | inculcar | haver inculcat | ||||
| Gerundio | inculcant | havent inculcat | ||||
| Participio | inculcat | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Presente | jo inculco, inculque, inculqui, inculc | tu inculques | el, ella, vostè inculca | nosaltres inculquem, inculcam | vosaltres, vós inculqueu, inculcau | ells, elles, vostès inculquen |
| Pretérito imperfecto | jo inculcava | tu inculcaves | el, ella, vostè inculcava | nosaltres inculcàvem | vosaltres, vós inculcàveu | ells, elles, vostès inculcaven |
| Pretérito perfecto | jo inculquí | tu inculcares | el, ella, vostè inculcà | nosaltres inculcàrem | vosaltres, vós inculcàreu | ells, elles, vostès inculcaren |
| Pretérito perifrástico | jo vaig inculcat | tu vas inculcat, vares inculcat | el, ella, vostè va inculcat | nosaltres vem inculcat, vàrem inculcat | vosaltres, vós vau inculcat, vàreu inculcat | ells, elles, vostès van inculcat, varen inculcat |
| Pretérito pluscuamperfecto | jo havia inculcat | tu havies inculcat | el, ella, vostè havia inculcat | nosaltres havíem inculcat | vosaltres, vós havíeu inculcat | ells, elles, vostès havien inculcat |
| Pretérito perfecto compuesto | jo he inculcat | tu has inculcat | el, ella, vostè ha inculcat | nosaltres hem inculcat, havem inculcat | vosaltres, vós heu inculcat, haveu inculcat | ells, elles, vostès han inculcat |
| Futuro | jo inculcaré | tu inculcaràs | el, ella, vostè inculcarà | nosaltres inculcarem | vosaltres, vós inculcareu | ells, elles, vostès inculcaran |
| Futuro compuesto | jo hauré inculcat | tu hubràs inculcat | el, ella, vostè haurà inculcat | nosaltres haurem inculcat | vosaltres, vós haureu inculcat | ells, elles, vostès hauran inculcat |
| Pretérito anterior† | jo haguí inculcat, vaig haver inculcat | tu hagueres inculcat, vas haver inculcat, vares haver inculcat | el, ella, vostè hagué inculcat, va haver inculcat | nosaltres haguérem inculcat, vem haver inculcat, vàrem haver inculcat | vosaltres, vós haguéreu inculcat, vau haver inculcat, vàreu haver inculcat | ells, elles, vostès hagueren inculcat, van haver inculcat, varen haver inculcat |
| Modo condicional | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Condicional simple | jo inculcaria | tu inculcaries | el, ella, vostè inculcaria | nosaltres inculcaríem | vosaltres, vós inculcaríeu | ells, elles, vostès inculcarien |
| Condicional compuesto | jo hauria inculcat, haguera inculcat | tu hauries inculcat, hagueres inculcat | el, ella, vostè hauria inculcat, haguera inculcat | nosaltres hauríem inculcat, haguérem inculcat | vosaltres, vós hauríeu inculcat, haguéreu inculcat | ells, elles, vostès haurien inculcat, hagueren inculcat |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que jo | que tu | que el, que ella, que vostè | que nosaltres | que vosaltres, que vós | que ells, que elles, que vostès | |
| Presente | que jo inculqui, inculque | que tu inculquis, inculques | que el, que ella, que vostè inculqui, inculque | que nosaltres inculquem | que vosaltres, que vós inculqueu | que ells, que elles, que vostès inculquin, inculquen |
| Pretérito imperfecto | que jo inculqués, inculcàs, inculcara | que tu inculquessis, inculquesses, inculcassis, inculcasses, inculcares | que el, que ella, que vostè inculqués, inculcàs, inculcara | que nosaltres inculquéssim, inculquéssem, inculcàssim, inculcàssem, inculcàrem | que vosaltres, que vós inculquéssiu, inculquésseu, inculcàssiu, inculcàsseu, inculcàreu | que ells, que elles, que vostès inculquessin, inculquessen, inculcassin, inculcassen, inculcaren |
| Pretérito perfecto | que jo hagi inculcat, haja inculcat | que tu hagis inculcat, hages inculcat | que el, que ella, que vostè hagi inculcat, haja inculcat | que nosaltres hàgim inculcat, hàgem inculcat | que vosaltres, que vós hàgiu inculcat, hàgeu inculcat | que ells, que elles, que vostès hagin inculcat, hagen inculcat |
| Pretérito perifrástico | que jo vagi inculcat, vaja inculcat | que tu vagis inculcat, vages inculcat | que el, que ella, que vostè vagi inculcat, vaja inculcat | que nosaltres vàgim inculcat, vàgem inculcat | que vosaltres, que vós vàgiu inculcat, vàgeu inculcat | que ells, que elles, que vostès vagin inculcat, vagen inculcat |
| Pretérito pluscuamperfecto | que jo hagués inculcat, haguera inculcat | que tu haguessis inculcat, haguesses inculcat, hagueres inculcat | que el, que ella, que vostè hagués inculcat, haguera inculcat | que nosaltres haguéssim inculcat, haguéssem inculcat, haguérem inculcat | que vosaltres, que vós haguéssiu inculcat, haguésseu inculcat, haguéreu inculcat | que ells, que elles, que vostès haguessin inculcat, haguessen inculcat, hagueren inculcat |
| Pretérito anterior† | que jo vagi haver inculcat, vaja haver inculcat | que tu vagis haver inculcat, vages haver inculcat | que el, que ella, que vostè vagi haver inculcat, vaja haver inculcat | que nosaltres vàgim haver inculcat, vàgem haver inculcat | que vosaltres, que vós vàgiu haver inculcat, vàgeu haver inculcat | que ells, que elles, que vostès vagin haver inculcat, vagen haver inculcat |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostè) | (nosaltres) | (vosaltres, vós) | (vostès) | |
| Presente | ― ― | (tu) inculca | (vostè) inculqui, inculque | (nosaltres) inculquem | (vosaltres) inculqueu, inculcau | (vostès) inculquin, inculquen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Información adicional
[editar]- Derivados: inculcable, inculcació, inculcador.
Gallego
[editar]| inculcar | |
| pronunciación (AFI) | [iŋkuɫˈkɑɾ] |
| silabación | in-cul-car |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Del latín inculcāre.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Inculcar.
Conjugación
[editar]Conjugación de inculcar paradigma: complicar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | inculcar | ter inculcado | ||||
| Gerundio | inculcando | tendo inculcado | ||||
| Participio | inculcado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por . eu | por . tu | por . ele, por . ela, por . vostede | por . nós | por . vós | por . vostedes, por . eles, por . elas | |
| Infinitivo simple | por . eu inculcar | por . ti inculcares | por . ele, por . ela, por . vostede inculcar | por . nós inculcarmos | por . vós inculcardes | por . vostedes, por . eles, por . elas inculcaren |
| Infinitivo compuesto | por . eu ter inculcado | por . ti teres inculcado | por . ele, por . ela, por . vostede ter inculcado | por . nós termos inculcado | por . vós terdes inculcado | por . vostedes, por . eles, por . elas teren inculcado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Presente | eu inculco | ti inculcas | el, el, vostede inculca | nós inculcamos | vós inculcades | vostedes, eles, elas inculcan |
| Pretérito imperfecto | eu inculcaba | ti inculcabas | el, el, vostede inculcaba | nós inculcabamos | vós inculcabades | vostedes, eles, elas inculcaban |
| Pretérito perfecto | eu inculquei | ti inculcaches | el, el, vostede inculcou | nós inculcamos | vós inculcastes | vostedes, eles, elas inculcaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu inculcara | ti inculcaras | el, el, vostede inculcara | nós inculcaramos | vós inculcarades | vostedes, eles, elas inculcaran |
| Pretérito perfecto compuesto | eu teño inculcado | ti tes inculcado | el, el, vostede ten inculcado | nós temos inculcado | vós tendes inculcado | vostedes, eles, elas teñen inculcado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tiña inculcado | ti tiñas inculcado | el, el, vostede tiña inculcado | nós tiñamos inculcado | vós tiñades inculcado | vostedes, eles, elas tiñan inculcado |
| Futuro | eu inculcarei | ti inculcarás | el, el, vostede inculcará | nós inculcaremos | vós inculcaredes | vostedes, eles, elas inculcarán |
| Futuro compuesto | eu terei inculcado | ti terás inculcado | el, el, vostede terá inculcado | nós teremos inculcado | vós teredes inculcado | vostedes, eles, elas terán inculcado |
| Pretérito anterior† | eu tiven inculcado | ti tiveches inculcado | el, el, vostede tivo inculcado | nós tivemos inculcado | vós tivestes inculcado | vostedes, eles, elas tiveron inculcado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Condicional simple | eu inculcaría | ti inculcarías | el, el, vostede inculcaría | nós inculcariamos | vós inculcariades | vostedes, eles, elas inculcarían |
| Condicional compuesto | eu tería inculcado | ti terías inculcado | el, el, vostede tería inculcado | nós teriamos inculcado | vós teriades inculcado | vostedes, eles, elas terían inculcado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que vostede | que nós | que vós | que vostedes, que eles, que elas | |
| Presente | que eu inculque | que ti inculques | que ele, que ela, que vostede inculque | que nós inculquemos | que vós inculquedes | que vostedes, que eles, que elas inculquen |
| Pretérito imperfecto | que eu inculcase | que ti inculcases | que ele, que ela, que vostede inculcase | que nós inculcásemos | que vós inculcásedes | que vostedes, que eles, que elas inculcasen |
| Pretérito perfecto | que eu teña inculcado | que ti teñas inculcado | que ele, que ela, que vostede teña inculcado | que nós teñamos inculcado | que vós teñades inculcado | que vostedes, que eles, que elas teñan inculcado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivese inculcado | que ti tiveses inculcado | que ele, que ela, que vostede tivese inculcado | que nós tivésemos inculcado | que vós tivésedes inculcado | que vostedes, que eles, que elas tivesen inculcado |
| Futuro† | que eu inculcar | que ti inculcares | que ele, que ela, que vostede inculcar | que nós inculcarmos | que vós inculcardes | que vostedes, que eles, que elas inculcaren |
| Futuro compuesto† | que eu tiver inculcado | que ti tiveres inculcado | que ele, que ela, que vostede tiver inculcado | que nós tivermos inculcado | que vós tiverdes inculcado | que vostedes, que eles, que elas tiveren inculcado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostede) | (nós) | (vós) | (vostedes) | |
| Presente | ― ― | (ti) inculca | (vostede) inculque | (nós) inculquemos | (vós) inculcade | (vostedes) inculquen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Occitano
[editar]| inculcar | |
| pronunciación (AFI) | [iŋ.kylˈka] |
Etimología
[editar]Del latín inculcāre.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Inculcar.
Información adicional
[editar]- Derivados: inculcable, inculcacion, inculcador.
| inculcar | |
| brasilero (AFI) | /ĩ.kuwˈkaʁ/ |
| europeo (AFI) | /ĩ.kulˈkaɾ/ |
| silabación | in-cul-car |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | aɾ, aʁ |
Etimología
[editar]Del latín inculcāre.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Inculcar.
Conjugación
[editar]Conjugación de inculcar paradigma: complicar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | inculcar | ter inculcado | ||||
| Gerundio | inculcando | tendo inculcado | ||||
| Participio | inculcado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por eu | por tu | por ele, por ela, por você | por nós | por vós | por vocês, por eles, por elas | |
| Infinitivo simple | por eu inculcar | por tu inculcares | por ele, por ela, por você inculcar | por nós inculcarmos | por vós inculcardes | por vocês, por eles, por elas inculcarem |
| Infinitivo compuesto | por eu ter inculcado | por tu teres inculcado | por ele, por ela, por você ter inculcado | por nós termos inculcado | por vós terdes inculcado | por vocês, por eles, por elas terem inculcado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Presente | eu inculco | tu inculcas | ele, ela, você inculca | nós inculcamos | vós inculcais | vocês, eles, elas inculcam |
| Pretérito imperfecto | eu inculcava | tu inculcavas | ele, ela, você inculcava | nós inculcávamos | vós inculcáveis | vocês, eles, elas inculcavam |
| Pretérito perfecto | eu inculquei | tu inculcaste | ele, ela, você inculcou | nós inculcamosBR, inculcámosPT | vós inculcastes | vocês, eles, elas inculcaram |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu inculcara | tu inculcaras | ele, ela, você inculcara | nós inculcáramos | vós inculcáreis | vocês, eles, elas inculcaram |
| Pretérito perfecto compuesto | eu tenho inculcado | tu tens inculcado | ele, ela, você tem inculcado | nós temos inculcado | vós tendes inculcado | vocês, eles, elas têm inculcado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tinha inculcado | tu tinhas inculcado | ele, ela, você tinha inculcado | nós tínhamos inculcado | vós tínheis inculcado | vocês, eles, elas tinham inculcado |
| Futuro | eu inculcarei | tu inculcarás | ele, ela, você inculcará | nós inculcaremos | vós inculcareis | vocês, eles, elas inculcarão |
| Futuro compuesto | eu terei inculcado | tu terás inculcado | ele, ela, você terá inculcado | nós teremos inculcado | vós tereis inculcado | vocês, eles, elas terão inculcado |
| Pretérito anterior† | eu tive inculcado | tu tiveste inculcado | ele, ela, você teve inculcado | nós tivemos inculcado | vós tivestes inculcado | vocês, eles, elas tiveram inculcado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Condicional simple | eu inculcaria | tu inculcarias | ele, ela, você inculcaria | nós inculcaríamos | vós inculcaríeis | vocês, eles, elas inculcariam |
| Condicional compuesto | eu teria inculcado | tu terias inculcado | ele, ela, você teria inculcado | nós teríamos inculcado | vós teríeis inculcado | vocês, eles, elas teriam inculcado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que você | que nós | que vós | que vocês, que eles, que elas | |
| Presente | que eu inculque | que tu inculques | que ele, que ela, que você inculque | que nós inculquemos | que vós inculqueis | que vocês, que eles, que elas inculquem |
| Pretérito imperfecto | que eu inculcasse | que tu inculcasses | que ele, que ela, que você inculcasse | que nós inculcássemos | que vós inculcásseis | que vocês, que eles, que elas inculcassem |
| Pretérito perfecto | que eu tenha inculcado | que tu tenhas inculcado | que ele, que ela, que você tenha inculcado | que nós tenhamos inculcado | que vós tenhais inculcado | que vocês, que eles, que elas tenham inculcado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivesse inculcado | que tu tivesses inculcado | que ele, que ela, que você tivesse inculcado | que nós tivéssemos inculcado | que vós tivésseis inculcado | que vocês, que eles, que elas tivessem inculcado |
| Futuro | que eu inculcar | que tu inculcares | que ele, que ela, que você inculcar | que nós inculcarmos | que vós inculcardes | que vocês, que eles, que elas inculcarem |
| Futuro compuesto | que eu tiver inculcado | que tu tiveres inculcado | que ele, que ela, que você tiver inculcado | que nós tivermos inculcado | que vós tiverdes inculcado | que vocês, que eles, que elas tiverem inculcado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (você) | (nós) | (vós) | (vocês) | |
| Presente | ― ― | (tu) inculca | (você) inculque | (nós) inculquemos | (vós) inculcai | (vocês) inculquem |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Información adicional
[editar]- Derivados: incalculável, inculcador.
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Verbos transitivos
- ES:Verbos
- ES:Imprenta
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma complicar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- FRM:Traducciones incompletas o imprecisas
- Asturiano
- AST:Palabras agudas
- AST:Palabras trisílabas
- AST:Rimas:aɾ
- AST:Palabras provenientes del latín
- AST:Verbos transitivos
- AST:Verbos
- AST:Verbos regulares
- AST:Verbos del paradigma complicar
- AST:Verbos de la primera conjugación
- Catalán
- CA:Palabras provenientes del latín
- CA:Verbos transitivos
- CA:Verbos
- CA:Verbos regulares
- CA:Verbos del paradigma educar
- CA:Verbos de la primera conjugación
- Gallego
- GL:Palabras agudas
- GL:Palabras trisílabas
- GL:Rimas:aɾ
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Verbos transitivos
- GL:Verbos
- GL:Verbos regulares
- GL:Verbos del paradigma complicar
- GL:Verbos de la primera conjugación
- Occitano
- OC:Palabras provenientes del latín
- OC:Verbos transitivos
- OC:Verbos
- Portugués
- PT:Palabras agudas
- PT:Palabras trisílabas
- PT:Rimas:aɾ
- PT:Rimas:aʁ
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Verbos transitivos
- PT:Verbos
- PT:Verbos regulares
- PT:Verbos del paradigma complicar
- PT:Verbos de la primera conjugación