Ir al contenido

inculcar

De Wikcionario, el diccionario libre
inculcar
pronunciación (AFI) [ĩŋkulˈkaɾ]
silabación in-cul-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín inculcāre.[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Apretar o presionar una cosa contra otra.[1]
  • Uso: se emplea también como pronominal: inculcarse.
2
Manifestar con repetida insistencia algo, para que se quede en la memoria de alguien.[1]
3
Enseñar y fomentar con empeño la práctica de valores, actitudes, ideales o comportamientos que se consideran deseables.[1]
4 Imprenta
Poner las letras demasiado juntas.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de inculcarparadigma: complicar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo inculcar haber inculcado
Gerundio inculcando habiendo inculcado
Participio inculcado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoinculco inculcas vosinculcás él, ella, ustedinculca nosotrosinculcamos vosotrosinculcáis ustedes, ellosinculcan
Pretérito imperfecto yoinculcaba inculcabas vosinculcabas él, ella, ustedinculcaba nosotrosinculcábamos vosotrosinculcabais ustedes, ellosinculcaban
Pretérito perfecto yoinculqué inculcaste vosinculcaste él, ella, ustedinculcó nosotrosinculcamos vosotrosinculcasteis ustedes, ellosinculcaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía inculcado habías inculcado voshabías inculcado él, ella, ustedhabía inculcado nosotroshabíamos inculcado vosotroshabíais inculcado ustedes, elloshabían inculcado
Pretérito perfecto compuesto yohe inculcado has inculcado voshas inculcado él, ella, ustedha inculcado nosotroshemos inculcado vosotroshabéis inculcado ustedes, elloshan inculcado
Futuro yoinculcaré inculcarás vosinculcarás él, ella, ustedinculcará nosotrosinculcaremos vosotrosinculcaréis ustedes, ellosinculcarán
Futuro compuesto yohabré inculcado habrás inculcado voshabrás inculcado él, ella, ustedhabrá inculcado nosotroshabremos inculcado vosotroshabréis inculcado ustedes, elloshabrán inculcado
Pretérito anterior yohube inculcado hubiste inculcado voshubiste inculcado él, ella, ustedhubo inculcado nosotroshubimos inculcado vosotroshubisteis inculcado ustedes, elloshubieron inculcado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoinculcaría inculcarías vosinculcarías él, ella, ustedinculcaría nosotrosinculcaríamos vosotrosinculcaríais ustedes, ellosinculcarían
Condicional compuesto yohabría inculcado habrías inculcado voshabrías inculcado él, ella, ustedhabría inculcado nosotroshabríamos inculcado vosotroshabríais inculcado ustedes, elloshabrían inculcado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoinculque que túinculques que vosinculques, inculqués que él, que ella, que ustedinculque que nosotrosinculquemos que vosotrosinculquéis que ustedes, que ellosinculquen
Pretérito imperfecto que yoinculcara, inculcase que túinculcaras, inculcases que vosinculcaras, inculcases que él, que ella, que ustedinculcara, inculcase que nosotrosinculcáramos, inculcásemos que vosotrosinculcarais, inculcaseis que ustedes, que ellosinculcaran, inculcasen
Pretérito perfecto que yohaya inculcado que túhayas inculcado que voshayas inculcado que él, que ella, que ustedhaya inculcado que nosotroshayamos inculcado que vosotroshayáis inculcado que ustedes, que elloshayan inculcado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera inculcado, hubiese inculcado que túhubieras inculcado, hubieses inculcado que voshubieras inculcado, hubieses inculcado que él, que ella, que ustedhubiera inculcado, hubiese inculcado que nosotroshubiéramos inculcado, hubiésemos inculcado que vosotroshubierais inculcado, hubieseis inculcado que ustedes, que elloshubieran inculcado, hubiesen inculcado
Futuro que yoinculcare que túinculcares que vosinculcares que él, que ella, que ustedinculcare que nosotrosinculcáremos que vosotrosinculcareis que ustedes, que ellosinculcaren
Futuro compuesto que yohubiere inculcado que túhubieres inculcado que voshubieres inculcado que él, que ella, que ustedhubiere inculcado que nosotroshubiéremos inculcado que vosotroshubiereis inculcado que ustedes, que elloshubieren inculcado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)inculca (vos)inculcá (usted)inculque (nosotros)inculquemos (vosotros)inculcad (ustedes)inculquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Asturiano

[editar]
inculcar
pronunciación (AFI) [ĩŋkulˈkaɾ]
silabación in-cul-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín inculcāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Inculcar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de inculcarparadigma: complicar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo inculcar
Gerundio inculcando
Participio inculcao
Formas personales
Modo indicativo
yo tu él, vusté nós vós ellos
Presente yoinculco tuinculques él, elli, (v)ustéinculca nosotrosinculcamos vosotrosinculcáis (v)ustedes, ellosinculquen
Pretérito imperfecto yoinculcaba tuinculcabes él, elli, (v)ustéinculcaba nosotrosinculcábamos, inculcábemos vosotrosinculcabais, inculcabeis (v)ustedes, ellosinculcaben
Pretérito perfecto yoinculqué tuinculcasti, inculquesti él, elli, (v)ustéinculcó nosotrosinculquemos vosotrosinculcastis, inculquestis (v)ustedes, ellosinculcaron
Pretérito pluscuamperfecto yoinculcara, inculcare tuinculcaras, inculcares él, elli, (v)ustéinculcara, inculcare nosotrosinculcáramos, inculcáremos vosotrosinculcarais, inculcareis (v)ustedes, ellosinculcaran, inculcaren
Modo potencial
yo tu él, vusté nos vos ellos
Futuro yoinculcaré tuinculcarás él, elli, (v)ustéinculcará nosotrosinculcaremos vosotrosinculcaréis (v)ustedes, ellosinculcarán
Condicional simple yoinculcaría tuinculcaríes él, elli, (v)ustéinculcaría nosotrosinculcaríamos, inculcaríemos vosotrosinculcaríais, inculcaríeis (v)ustedes, ellosinculcaríen
Modo subjuntivo
que yo que tu qu'él, que vusté que nos que vos qu'ellos
Presente que yoinculque que tuinculcas, inculques que él, que elli, (v)ustéinculque que nosotrosinculquemos que vosotrosinculquéis que (v)ustedes, ellosinculcan, inculquen
Pretérito que yoinculcara, inculcare que tuinculcaras, inculcares que él, que elli, (v)ustéinculcara, inculcare que nosotrosinculcáramos, inculcáremos que vosotrosinculcarais, inculcareis que (v)ustedes, ellosinculcaran, inculcaren
Modo imperativo
(tu) (vusté) (nosotros) (vosotros) (vustedes)
Presente (tu)inculca ((v)usté)inculque (nosotros)inculquemos (vosotros)inculcái ((v)ustedes)inculcan, inculquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad
inculcar
pronunciación (AFI) [iŋ.kuɫˈka]
[iŋ.kuɫˈkaɾ]
homófonos inculcà

Etimología

[editar]

Del latín inculcāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Inculcar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de inculcarparadigma: educar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo inculcar haver inculcat
Gerundio inculcant havent inculcat
Participio inculcat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joinculco, inculque, inculqui, inculc tuinculques el, ella, vostèinculca nosaltresinculquem, inculcam vosaltres, vósinculqueu, inculcau ells, elles, vostèsinculquen
Pretérito imperfecto joinculcava tuinculcaves el, ella, vostèinculcava nosaltresinculcàvem vosaltres, vósinculcàveu ells, elles, vostèsinculcaven
Pretérito perfecto joinculquí tuinculcares el, ella, vostèinculcà nosaltresinculcàrem vosaltres, vósinculcàreu ells, elles, vostèsinculcaren
Pretérito perifrástico jovaig inculcat tuvas inculcat, vares inculcat el, ella, vostèva inculcat nosaltresvem inculcat, vàrem inculcat vosaltres, vósvau inculcat, vàreu inculcat ells, elles, vostèsvan inculcat, varen inculcat
Pretérito pluscuamperfecto johavia inculcat tuhavies inculcat el, ella, vostèhavia inculcat nosaltreshavíem inculcat vosaltres, vóshavíeu inculcat ells, elles, vostèshavien inculcat
Pretérito perfecto compuesto johe inculcat tuhas inculcat el, ella, vostèha inculcat nosaltreshem inculcat, havem inculcat vosaltres, vósheu inculcat, haveu inculcat ells, elles, vostèshan inculcat
Futuro joinculcaré tuinculcaràs el, ella, vostèinculcarà nosaltresinculcarem vosaltres, vósinculcareu ells, elles, vostèsinculcaran
Futuro compuesto johauré inculcat tuhubràs inculcat el, ella, vostèhaurà inculcat nosaltreshaurem inculcat vosaltres, vóshaureu inculcat ells, elles, vostèshauran inculcat
Pretérito anterior johaguí inculcat, vaig haver inculcat tuhagueres inculcat, vas haver inculcat, vares haver inculcat el, ella, vostèhagué inculcat, va haver inculcat nosaltreshaguérem inculcat, vem haver inculcat, vàrem haver inculcat vosaltres, vóshaguéreu inculcat, vau haver inculcat, vàreu haver inculcat ells, elles, vostèshagueren inculcat, van haver inculcat, varen haver inculcat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joinculcaria tuinculcaries el, ella, vostèinculcaria nosaltresinculcaríem vosaltres, vósinculcaríeu ells, elles, vostèsinculcarien
Condicional compuesto johauria inculcat, haguera inculcat tuhauries inculcat, hagueres inculcat el, ella, vostèhauria inculcat, haguera inculcat nosaltreshauríem inculcat, haguérem inculcat vosaltres, vóshauríeu inculcat, haguéreu inculcat ells, elles, vostèshaurien inculcat, hagueren inculcat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joinculqui, inculque que tuinculquis, inculques que el, que ella, que vostèinculqui, inculque que nosaltresinculquem que vosaltres, que vósinculqueu que ells, que elles, que vostèsinculquin, inculquen
Pretérito imperfecto que joinculqués, inculcàs, inculcara que tuinculquessis, inculquesses, inculcassis, inculcasses, inculcares que el, que ella, que vostèinculqués, inculcàs, inculcara que nosaltresinculquéssim, inculquéssem, inculcàssim, inculcàssem, inculcàrem que vosaltres, que vósinculquéssiu, inculquésseu, inculcàssiu, inculcàsseu, inculcàreu que ells, que elles, que vostèsinculquessin, inculquessen, inculcassin, inculcassen, inculcaren
Pretérito perfecto que johagi inculcat, haja inculcat que tuhagis inculcat, hages inculcat que el, que ella, que vostèhagi inculcat, haja inculcat que nosaltreshàgim inculcat, hàgem inculcat que vosaltres, que vóshàgiu inculcat, hàgeu inculcat que ells, que elles, que vostèshagin inculcat, hagen inculcat
Pretérito perifrástico que jovagi inculcat, vaja inculcat que tuvagis inculcat, vages inculcat que el, que ella, que vostèvagi inculcat, vaja inculcat que nosaltresvàgim inculcat, vàgem inculcat que vosaltres, que vósvàgiu inculcat, vàgeu inculcat que ells, que elles, que vostèsvagin inculcat, vagen inculcat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués inculcat, haguera inculcat que tuhaguessis inculcat, haguesses inculcat, hagueres inculcat que el, que ella, que vostèhagués inculcat, haguera inculcat que nosaltreshaguéssim inculcat, haguéssem inculcat, haguérem inculcat que vosaltres, que vóshaguéssiu inculcat, haguésseu inculcat, haguéreu inculcat que ells, que elles, que vostèshaguessin inculcat, haguessen inculcat, hagueren inculcat
Pretérito anterior que jovagi haver inculcat, vaja haver inculcat que tuvagis haver inculcat, vages haver inculcat que el, que ella, que vostèvagi haver inculcat, vaja haver inculcat que nosaltresvàgim haver inculcat, vàgem haver inculcat que vosaltres, que vósvàgiu haver inculcat, vàgeu haver inculcat que ells, que elles, que vostèsvagin haver inculcat, vagen haver inculcat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)inculca (vostè)inculqui, inculque (nosaltres)inculquem (vosaltres)inculqueu, inculcau (vostès)inculquin, inculquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Gallego

[editar]
inculcar
pronunciación (AFI) [iŋkuɫˈkɑɾ]
silabación in-cul-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín inculcāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Inculcar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de inculcarparadigma: complicar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo inculcar ter inculcado
Gerundio inculcando tendo inculcado
Participio inculcado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . euinculcar por . tiinculcares por . ele, por . ela, por . vostedeinculcar por . nósinculcarmos por . vósinculcardes por . vostedes, por . eles, por . elasinculcaren
Infinitivo compuesto por . euter inculcado por . titeres inculcado por . ele, por . ela, por . vostedeter inculcado por . nóstermos inculcado por . vósterdes inculcado por . vostedes, por . eles, por . elasteren inculcado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente euinculco tiinculcas el, el, vostedeinculca nósinculcamos vósinculcades vostedes, eles, elasinculcan
Pretérito imperfecto euinculcaba tiinculcabas el, el, vostedeinculcaba nósinculcabamos vósinculcabades vostedes, eles, elasinculcaban
Pretérito perfecto euinculquei tiinculcaches el, el, vostedeinculcou nósinculcamos vósinculcastes vostedes, eles, elasinculcaron
Pretérito pluscuamperfecto euinculcara tiinculcaras el, el, vostedeinculcara nósinculcaramos vósinculcarades vostedes, eles, elasinculcaran
Pretérito perfecto compuesto euteño inculcado tites inculcado el, el, vostedeten inculcado nóstemos inculcado vóstendes inculcado vostedes, eles, elasteñen inculcado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutiña inculcado titiñas inculcado el, el, vostedetiña inculcado nóstiñamos inculcado vóstiñades inculcado vostedes, eles, elastiñan inculcado
Futuro euinculcarei tiinculcarás el, el, vostedeinculcará nósinculcaremos vósinculcaredes vostedes, eles, elasinculcarán
Futuro compuesto euterei inculcado titerás inculcado el, el, vostedeterá inculcado nósteremos inculcado vósteredes inculcado vostedes, eles, elasterán inculcado
Pretérito anterior eutiven inculcado titiveches inculcado el, el, vostedetivo inculcado nóstivemos inculcado vóstivestes inculcado vostedes, eles, elastiveron inculcado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple euinculcaría tiinculcarías el, el, vostedeinculcaría nósinculcariamos vósinculcariades vostedes, eles, elasinculcarían
Condicional compuesto eutería inculcado titerías inculcado el, el, vostedetería inculcado nósteriamos inculcado vósteriades inculcado vostedes, eles, elasterían inculcado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que euinculque que tiinculques que ele, que ela, que vostedeinculque que nósinculquemos que vósinculquedes que vostedes, que eles, que elasinculquen
Pretérito imperfecto que euinculcase que tiinculcases que ele, que ela, que vostedeinculcase que nósinculcásemos que vósinculcásedes que vostedes, que eles, que elasinculcasen
Pretérito perfecto que euteña inculcado que titeñas inculcado que ele, que ela, que vostedeteña inculcado que nósteñamos inculcado que vósteñades inculcado que vostedes, que eles, que elasteñan inculcado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivese inculcado que titiveses inculcado que ele, que ela, que vostedetivese inculcado que nóstivésemos inculcado que vóstivésedes inculcado que vostedes, que eles, que elastivesen inculcado
Futuro que euinculcar que tiinculcares que ele, que ela, que vostedeinculcar que nósinculcarmos que vósinculcardes que vostedes, que eles, que elasinculcaren
Futuro compuesto que eutiver inculcado que titiveres inculcado que ele, que ela, que vostedetiver inculcado que nóstivermos inculcado que vóstiverdes inculcado que vostedes, que eles, que elastiveren inculcado
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente (ti)inculca (vostede)inculque (nós)inculquemos (vós)inculcade (vostedes)inculquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Occitano

[editar]
inculcar
pronunciación (AFI) [iŋ.kylˈka]

Etimología

[editar]

Del latín inculcāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Inculcar.

Información adicional

[editar]
inculcar
brasilero (AFI) /ĩ.kuwˈkaʁ/
europeo (AFI) /ĩ.kulˈkaɾ/
silabación in-cul-car
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rimas ,

Etimología

[editar]

Del latín inculcāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Inculcar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de inculcarparadigma: complicar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo inculcar ter inculcado
Gerundio inculcando tendo inculcado
Participio inculcado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por euinculcar por tuinculcares por ele, por ela, por vocêinculcar por nósinculcarmos por vósinculcardes por vocês, por eles, por elasinculcarem
Infinitivo compuesto por euter inculcado por tuteres inculcado por ele, por ela, por vocêter inculcado por nóstermos inculcado por vósterdes inculcado por vocês, por eles, por elasterem inculcado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente euinculco tuinculcas ele, ela, vocêinculca nósinculcamos vósinculcais vocês, eles, elasinculcam
Pretérito imperfecto euinculcava tuinculcavas ele, ela, vocêinculcava nósinculcávamos vósinculcáveis vocês, eles, elasinculcavam
Pretérito perfecto euinculquei tuinculcaste ele, ela, vocêinculcou nósinculcamosBR, inculcámosPT vósinculcastes vocês, eles, elasinculcaram
Pretérito pluscuamperfecto euinculcara tuinculcaras ele, ela, vocêinculcara nósinculcáramos vósinculcáreis vocês, eles, elasinculcaram
Pretérito perfecto compuesto eutenho inculcado tutens inculcado ele, ela, vocêtem inculcado nóstemos inculcado vóstendes inculcado vocês, eles, elastêm inculcado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha inculcado tutinhas inculcado ele, ela, vocêtinha inculcado nóstínhamos inculcado vóstínheis inculcado vocês, eles, elastinham inculcado
Futuro euinculcarei tuinculcarás ele, ela, vocêinculcará nósinculcaremos vósinculcareis vocês, eles, elasinculcarão
Futuro compuesto euterei inculcado tuterás inculcado ele, ela, vocêterá inculcado nósteremos inculcado vóstereis inculcado vocês, eles, elasterão inculcado
Pretérito anterior eutive inculcado tutiveste inculcado ele, ela, vocêteve inculcado nóstivemos inculcado vóstivestes inculcado vocês, eles, elastiveram inculcado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple euinculcaria tuinculcarias ele, ela, vocêinculcaria nósinculcaríamos vósinculcaríeis vocês, eles, elasinculcariam
Condicional compuesto euteria inculcado tuterias inculcado ele, ela, vocêteria inculcado nósteríamos inculcado vósteríeis inculcado vocês, eles, elasteriam inculcado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que euinculque que tuinculques que ele, que ela, que vocêinculque que nósinculquemos que vósinculqueis que vocês, que eles, que elasinculquem
Pretérito imperfecto que euinculcasse que tuinculcasses que ele, que ela, que vocêinculcasse que nósinculcássemos que vósinculcásseis que vocês, que eles, que elasinculcassem
Pretérito perfecto que eutenha inculcado que tutenhas inculcado que ele, que ela, que vocêtenha inculcado que nóstenhamos inculcado que vóstenhais inculcado que vocês, que eles, que elastenham inculcado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse inculcado que tutivesses inculcado que ele, que ela, que vocêtivesse inculcado que nóstivéssemos inculcado que vóstivésseis inculcado que vocês, que eles, que elastivessem inculcado
Futuro que euinculcar que tuinculcares que ele, que ela, que vocêinculcar que nósinculcarmos que vósinculcardes que vocês, que eles, que elasinculcarem
Futuro compuesto que eutiver inculcado que tutiveres inculcado que ele, que ela, que vocêtiver inculcado que nóstivermos inculcado que vóstiverdes inculcado que vocês, que eles, que elastiverem inculcado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)inculca (você)inculque (nós)inculquemos (vós)inculcai (vocês)inculquem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 «inculcar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.