De Wikcionario, el diccionario libre
1 En general: reposar , sosegar , descansar (de esfuerzos, del trabajo, etc.).[ 2] b Descansar , tener tregua de acosos, molestias, etc., ser dejado en paz .[ 2] c Dicho de un terreno: estar sin cultivar , descansar .[ 2] d Dicho de cosas inanimadas: estar apoyado sobre algo (en el suelo, sobre la mesa, etc.), reposar , descansar , yacer .[ 2] e Dicho de un muerto, de un esqueleto: estar sepultado , reposar , descansar , yacer .[ 2] 2 Dormir .[ 2] b Irse a dormir .[ 2] 3 Estar quieto , quedarse quieto , no hacer nada.[ 2] b Permanecer neutral , no entrometerse .[ 2] c Abstenerse de la política , no meterse en política, retraerse de la política.[ 2] d Dicho de aguas, del mar, etc.: permanecer quieto , estar sereno , etc.[ 2] 4 Estar tranquilo , permanecer tranquilo , mantener la calma .[ 2] b Permanecer en paz , abstenerse de la violencia .[ 2] 5 Estar callado , guardar silencio , callar(se) .[ 2] 6 Dejar , parar (de hacer algo).[ 2] b Dicho de fuerzas naturales: amainar , aflojar , aquietarse , tranquilizarse , etc.[ 2]
Conjugación de quiēscō, quiēscere, quiēvī, quiētum (tercera conjugación, defectivo, regular) [▲ ▼ ]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo
quiēscere , quiēvisse
Infinitivo pasivo
―
Participio activo
quiēscēns , quiētūrus
Participio pasivo
―
Gerundio
quiēscendī , quiēscendō , quiēscendum
Supino
quiētum , quiētū
Formas personales
Modo indicativo
ego
tū
is, ea, id
nōs
vōs
eī, eae, ea
Presente
ego quiēscō tū quiēscis is, ea, id quiēscit nōs quiēscimus vōs quiēscitis eī, eae, ea quiēscunt
Pretérito imperfecto
ego quiēscēbam tū quiēscēbās is, ea, id quiēscēbat nōs quiēscēbāmus vōs quiēscēbātis eī, eae, ea quiēscēbant
Futuro
ego quiēscam tū quiēscēs is, ea, id quiēscēt nōs quiēscēmus vōs quiēscētis eī, eae, ea quiēscent
Pretérito perfecto
ego quiēvī tū quiēvistī is, ea, id quiēvit nōs quiēvimus vōs quiēvistis eī, eae, ea quiēvērunt , quiēvēre
Pretérito pluscuamperfecto
ego quiēveram tū quiēverās is, ea, id quiēverat nōs quiēverāmus vōs quiēverātis eī, eae, ea quiēverant
Futuro perfecto
ego quiēverō tū quiēveris is, ea, id quiēverit nōs quiēverimus vōs quiēveritis eī, eae, ea quiēverint
Presente pasivo
ego ―tū ―is, ea, id ―nōs ―vōs ―eī, eae, ea ―
Pretérito imperfecto pasivo
ego ―tū ―is, ea, id ―nōs ―vōs ―eī, eae, ea ―
Futuro pasivo
ego ―tū ―is, ea, id ―nōs ―vōs ―eī, eae, ea ―
Modo subjuntivo
ut ego
ut tū
ut is, ut ea, ut id
ut nōs
ut vōs
ut eī, ut eae, ut ea
Presente
ut ego quiēscam ut tū quiēscās ut is, ut ea, ut id quiēscat ut nōs quiēscāmus ut vōs quiēscātis ut eī, ut eae, ut ea quiēscant
Pretérito imperfecto
ut ego quiēscerem ut tū quiēscerēs ut is, ut ea, ut id quiēsceret ut nōs quiēscerēmus ut vōs quiēscerētis ut eī, ut eae, ut ea quiēscerent
Pretérito perfecto
ut ego quiēverim ut tū quiēverīs ut is, ut ea, ut id quiēverit ut nōs quiēverīmus ut vōs quiēverītis ut eī, ut eae, ut ea quiēverint
Pretérito pluscuamperfecto
ut ego quiēvissem ut tū quiēvissēs ut is, ut ea, ut id quiēvisset ut nōs quiēvissēmus ut vōs quiēvissētis ut eī, ut eae, ut ea quiēvissent
Presente pasivo
ut ego ―ut tū ―ut is, ut ea, ut id ―ut nōs ―ut vōs ―ut eī, ut eae, ut ea ―
Pretérito imperfecto pasivo
ut ego ―ut tū ―ut is, ut ea, ut id ―ut nōs ―ut vōs ―ut eī, ut eae, ut ea ―
Modo imperativo
―
(tū)
(is, ea, id)
―
(vōs)
(eī, eae, ea)
Presente
― ―(tū) quiēsce (is, ea, id) ―― ―(vōs) quiēscite (eī, eae, ea) ―
Futuro
― ―(tū) quiēscitō (is, ea, id) quiēscitō ― ―(vōs) quiēscitōte (eī, eae, ea) quiēscuntō
Presente pasivo
― ―(tū) ―(is, ea, id) ―― ―(vōs) ―(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo
― ―(tū) ―(is, ea, id) ―― ―(vōs) ―(eī, eae, ea) ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
NOTA: solo se emplean las formas activas
↑ Oxford Latin Dictionary . Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 « quiesco » en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch . Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.
